27 juli 2012

Over de Jordaan en de Dag dat God mij uit mijn graf tilt


Kijk daar, de oude Mozes,
ergens op een heuvel langs de Jordaan.
Hij staart over de rivier en tuurt het Beloofde land in.
Op de voorgrond de Dode Zee,
in de verre verte de Middellandse.
~
Mozes, misschien heeft hij een brok in zijn keel.
Dit is het moment dat hij terugdenkt aan de lange reis door de wildernis.
Aan alles wat hij met de Israëlieten meemaakte.
Een gevoel van weemoed daalt neer in Mozes' hart.
En nu?
~
Nu is Mozes samen met God.
Hij rust uit in de boezem van Jahweh.
Net als de geliefde discipel Johannes bij Jezus dat zou doen,
bijna tweeduizend jaar later.
Mozes mijmert over zijn leven dat nu achter hem ligt.
Misschien rollen de tranen over zijn wangen.
Ze zullen teder weggeveegd zijn door de handen van de Schepper.
~
God geeft Mozes de tijd.
Tijd voor dit bijzondere moment,
Samen op de Nebo.
"Gods vriend" leidde het volk Israël 40 jaar.
Nu huilt de oude leider.
En de Grote, Heilige, eeuwige God ..
Hij begrijpt hem.
~
God laat Zijn trouwe vriend zijn emoties ervaren.
Het zijn Mozes' laatste momenten op aarde.
De wind blaast een zacht briesje.
De stromen van de Jordaan daar beneden kibbelen voorbij.
Een heilig moment vlakbij het heilige land.


Dan is het tijd.
Góds tijd.
De Eeuwige neemt het warme krachteloze lichaam van Mozes,
 in Zijn tedere handen...
Handen die de sterren het heelal in slingerde.
Handen die de bergen formeerde
en ìedere baby boetseerde..
~
Deze handen tillen Mozes' lichaam op.
De God van Israël,
gaat Zijn vriend begraven..
Zal Hij gehuild hebben tijdens deze eenzame begrafenis?
Ik weet het niet.
Ik weet ook niet of God gehuild heeft bij het doodmaken
van Zijn eerste prachtige schepsels,
bestemd om met de huiden Adam en Eva te kleden ..
Wie weet.
Ik weet het niet.
~
Ik weet ook niet wie mìj begraven zal ..
Maar wanneer ik sterven moet, en achterom zal kijken naar mijn leven,
dan weet ik één ding zeker:
Dezelfde handen die Mozes naar zijn graf droegen,
zullen op een Dag mij uit mìjn graf tillen ..
~
Voor eeuwig bij Hem.
Dan zal ook ik mijzelf zachtjes tegen Gods boezem duwen, net als Mozes.
En mijn Abba Pappa, zal mij het Land over de Jordaan laten zien.
Dan zal Zijn Goddelijke adem neerdalen in mijn longen.
En ik zal de Kracht en Vrede voelen,
van Zijn liefdevolle Vaderlijke aanwezigheid

voor àltijd






Geïnspireerd op enkele woorden die Rich Mullins ooit sprak.

Deuteronomium 34:1-12 en Hebreeën 3:1-5

Zicht op het Beloofde land vanaf de 817 m. 'hoge' Mt. Nebo, Jordanië.
Vanaf de rechterzijde stroomt de Jordaan de zichtbare Dode Zee in.


12 opmerkingen:

  1. Wat prachtig verwoord Hans. Dat moment is echt iets om naar uit te zien. Het lijkt me geweldig om Zijn aanwezigheid ook echt te voelen en heel dicht bij Hem te zijn. Nog een klein poosje volhouden broeder en dan is het zover!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het beloofde land. Soms lijkt het zo ver weg en heb je het gevoel ook 40 jaar rond te dwalen daar waar je niet eindigen wil.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Heb ook het gevoel dat ik bijna 40 jaar ronddwaal alhier ;-) Maar wij weten dat we hier niet eindigen, Peter. Dat geeft hoop. Genoeg voor elke dag.

      Verwijderen
  3. Wauw Hans, daar kijken we naar uit! Het moment om Vader in de ogen te zien.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Bijzonder geschreven Hans. Een puur verlangen dat uitziet naar Hem! Zo zouden we allemaal moeten uitzien naar God de Vader en onze thuiskomst straks!!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Heel mooi in woorden gevangen. Dank je.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Dank jullie voor de reacties. Het feit dat God Zelf Mozes begroef, trof mij als puber al. Indrukwekkend. Toch was het slechts zijn lichaam, want 1500 jaar later verscheen Mozes met Elia aan Jezus..

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Erg mooi blogje heb je geschreven over dit onderwerp! Dankje.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Hier wordt een mens stil van, zo mooi.
    'k Voel zelf de emoties die hierin liggen.
    Thanks.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Mooi Hans!
    Ja, de eerste zonde had grote gevolgen, er moest direct bloed vloeien... Idd denken we daar vaak niet eens bij na wat dat voor God zelf was...
    Heb je trouwens dit filmpje wel eens gezien? Ik dacht er aan bij je foto die je onderaan hebt staan..
    http://vimeo.com/15034110

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, vooral voor mensen die er nooit zelf zijn geweest. Daar hoor ik ook bij...

      Verwijderen