Toen ik nog een kind was

eens,

toen ik nog een jongetje was, sprak ik
de taal van een kind

op een dag

luisterde ik naar de wind in de hoge perenbomen,
samen met alle bloemen van de tuin

eens,

sprak ik de taal van de vogels
we floten samen ons lied
en ik lachte naar ze

eens,
speelde ik verstoppertje in het bos
met een ree

eens,
sprak ik de taal der vlinders

en huppelde blij zo ver mogelijk met ze mee

op een goede dag,
beantwoorde ik alle vragen van floris, mijn konijn
en maakte een babbeltje met onze kat

eens,

verstond ik ieder woord
die de bijen zoemde

eens,

sprak ik de taal
van alle alpenbloemen

Blauwe Gentianen in Ierland

en nu ?

is deze taal dan voorgoed verdwenen ?

dat eenvoudige geluk,

het kind in mij,
waar is het gebleven ?

hij is er nog
diep
vanbinnen

    

|-| .

~  ~  ~  ~  ~


" .. onvolkomen is ons kennen ..

doch, als het volmaakte komt, zal het onvolkomene afgedaan hebben.

toen ik nog een kind was,
sprak ik als een kind,
voelde ik als een kind,
overlegde ik als een kind.

nu zien wij nog door een spiegel,
in raadselen.
doch straks van aangezicht tot Aangezicht."

1 Kor. 13:10-12

"Hoe gaat het met je?"

De afgelopen weken kreeg ik de vraag van verschillende mensen te horen/lezen. 
"Hoe gaat het met je?" Je hebt al een tijdje niets geschreven, enzovoort.

Het antwoord is heel simpel, helaas: Het gaat slecht met mijn gezondheid.

De pijn in mijn lichaam wordt weer meer en meer en is vaker nìet dan wel te accepteren..
Maar ja, zolang een mens adem heeft, leeft, moet hij de pijn erbij nemen. Maar hoe ver gaat acceptatie? Hoe ver reikt onze overgave? 

Mensen zijn niet geboren om ziek te zijn en/of lichamelijke pijn te verduren, toch?
Ons lichaam schreeuwt er nee! tegen. Ons hoofd zegt nog harder nee. We komen in verzet.
Tja, oorspronkelijk werden we geboren in een volmaakte wereld. Maar dat is lang geleden.. De wereld is nu vooral gebroken. We moeten er maar mee dealen.

We can ignore even pleasure. But pain insists upon being attended to. 

God whispers to us in our pleasures, speaks in our conscience,

but shóuts in our pains;

it is His megaphone to rouse a deaf world.

―C.S. Lewis, The Problem of Pain

Het is worstelen met onze diepste gevoelens, en wanneer we God serieus nemen, wordt het een heilige worstelpartij .. een Jakob-je.
Chronische pijn zet je gevangen. Je bent een gevangene van je eigen lichaam.

Mensen die deze pijnen niet kennen, kennen ook niet de gevolgen ervan. Ook al is het de ene dag iets minder dan de andere, de pijn verdwijnt niet. Nooit. Je gaat er mee naar bed en staat er mee op. Je kunt niet meer de deur uit wanneer jìj dat wilt.
De spontaniteit van het leven verdwijnt beetje bij groter beetje. Visites zijn passé evenals verjaardagen. Dat laatste is dan ook de enige zegen ;-)

Wanneer de pijn overheerst ben je het liefst alleen met hem of haar.

De eenzame pijn wordt je trouwste metgezel ...

Je wilt net als gezonde mensen ook gewoon zo graag dingen ondernemen! Zoveel mogelijk van het leven genieten, nou ja, op een gezonde manier dan...

De pijn, en daar bovenop het onbegrip van de omgeving (toch zie je er best goed uit hoor), de veroordeling (ach het is bij hem vooral psychisch), de afwijzing (zieke christenen hebben een te klein geloof want een kind van God behoeft niet ziek te zijn), de beperking (bv. nooit "papa" worden). De lijst van loslaten is te lang..

Onze hemelse Vader is Papa Vader van zijn Zoon. En Hij moest óók lijden. Waarom?!?

Hoe simpel theologisch die "waarom" ook in te hokken is, het blijft niet te bevatten.

Eén ding is in geloof zeker: Hij wacht op ons. Aan het einde van deze heftige rit is Hij daar!!
Pas dan komen de antwoorden op al onze "waaroms?!".. of niet... Want misschien zullen ook onze vragen voorgoed verleden tijd zijn, net als onze pijn. Christus, die voor ons leed, zal zèlf het Antwoord zijn.

Van de bikkelharde wereld zul je vooral onbegrip ervaren. Laat ze maar, ze weten niet beter.
Wij hoeven niet bang te zijn.

The real problem is not why some humble, pious, believing people suffer,

but why some do not.

―C.S. Lewis

Voor hen die zich geen raad meer weten met hun verdriet, ziekte en/of lichamelijke pijn, voor de gewonde mens die onderweg ook even de moed verloren heeft: Geef nooit op, ook niet als God zwijgt. (Christa Rosier). Geef het óver..
De Vader staat aan het einde van de Weg op jou te wachten. Laat dat onze hoop zijn.
Wees niet bang.

Wanneer je aardse dromen uitéén spatten, wordt een hemelse droom zichtbaar ...

  Maran Atha!

    ―|-| /-\ |\| S

"Just As I Am"

Serie-Hymnen #18

Just As I Am - 1836

Woorden: Charlotte Elliott, 1789 - 1871
Muziek: William B. Bradbury, 1816 - 1868

"Al wat Mij de Vader geeft, zal tot Mij komen; en die tot Mij komt,
zal Ik geenszins uitwerpen."

―Johannes 6:37

Just As I Am. Er is maar 1 oude hymne die ik nóg mooier vind, zie: Songs. Wat een prachtig lied is dit!
Er bestaat waarschijnlijk ook geen ander lied met bijbehorende geschiedenis, die meer aan mijn persoonlijke situatie doet denken dan deze hymne. Juist in tijden als nu, waarin mijn gezondheid mij weer eens akelig in de steek laat.

Zal proberen dit verhaal hier zo compact mogelijk weer te geven.
Bij het lezen en luisteren van haar verhaal kan ik overigens mijn ogen nauwelijks droog houden. Mede misschien ook door de vredige melodie. Haar geschiedenis en worsteling; het is zó herkenbaar.. En dat zal zeker gelden voor ontelbaar chronisch zieke christenen.
Wat een troostvol lied! Vooral nu, in een tijd van ongekende leugens binnen het Lichaam...

De Engelse Charlotte Elliott werd geboren in de Londense wijk Clapham. Op 18 maart 1789. Tot haar 30e levensjaar was ze een gezonde en gelukkige vrouw. Maar het noodlot sloeg toe. Bij mij was dat trouwens op mijn 16e, maar dat terzijde. Tja, toen ik zo jong was waren er nog geen "wonderlijke zondagen" in Veenendaal, anders was ik héél misschien nooit zo ziek geworden... maar ook dit geheel terzijde ;-)

Charlotte schreef tot aan het begin van haar ziekte humoristische cabaret teksten en schilderde en tekende portretten. Ze was creatief.
Vanaf haar dertigste echter, liet haar gezondheid haar plotseling ernstig in de steek en werd ze in korte tijd bedlegerig. Herkenbaar..
Steeds vaker gaf het ziek-zijn haar een moedeloos en verbittert gevoel. "Als God van mij hield, had Hij mij nooit zo behandeld!", zei ze.

César Malan op bezoek bij Charlotte

In de hoop haar te kunnen helpen kwam op 9 mei 1822 de bekende Zwiterse evangelist César Malan bij de Elliott's op bezoek. De familie woonde inmiddels in Brighton, maar voor Charlotte werd het er niet bepaald Brighter op.
De volgende 52 jaar zou ze invalide en met pijn en een intense vermoeidheid door het leven moeten. Toch, die dag veranderde er iets wezenlijks bij de chronisch zieke Charlotte.

Toen Malan met haar sprak zag hij haar wanhoop, verdriet, bitterheid en emoties. Maar gaandeweg hun gesprek werd ze rustiger. Charlotte vroeg César: Wat is je medicijn?
Dr. Malan antwoordde:
"Kom, gewoon zoals je bent, een zondaar, tot het Lam Gods dat de zonden van de wereld wegneemt."

Johannes 6:37 werd haar redding, haar levenstekst ...

The one who comes to Me,
I will by no means cast out.

Charlotte's broer, de voorganger Henry Elliott, zou jaren later geld inzamelen voor een nieuwe school voor de kinderen van armere predikanten in Engeland. Voor deze gelegenheid schreef Charlotte in 1836 dit gedicht, de woorden van Just As I Am. De stencils werden door geheel Engeland verspreid. Verkoop ten gunste van de St. Margaret's Hall, Brighton. Met als subtitel: Him that cometh to Me, I will in no wise cast out. Eronder stond haar songtekst afgedrukt. De hymne die ooit wereldberoemd zou worden, was geboren.
Het zou het meest gebruikte lied voor de oproep tot bekering worden. (ook wel: altar call)

Dr. César Malan schreef óók hymnen. Volgens meerdere bronnen zelfs meer dan 1000. Ook heeft hij muziek voor hymnen gecomponeerd. Zijn bekendste melodie is die van het lied "Take my life and let it be". Wat Isaac Watts voor Engelse hymnody betekent heeft, zo Malan voor Frankrijk.

Charlotte Elliott stierf uiteindelijk op 82-jarige leeftijd. 
Ze heeft 150 hymnen geschreven waarvan er 115 werden gebundeld in The Invalid's Hymn Book.
Er wordt gezegd dat de familie ná haar dood meer dan 1000 aan Charlotte gerichte brieven vond, waarin men hun dank betuigden voor het lied dat hun hart had aangeraakt.


Invalide of niet, als je je leven in Gods handen kunt leggen, zal je leven méér dan waardevol zijn. Eéuwig.

Just As I Am is ook onlosmakelijk verbonden met het werk en leven van evangelist Billy Graham.
Tijdens de talloze evangelisatie-campagnes van Billy Graham zouden ruim een eeuw later, onder de klanken van Just As I Am, meer dan 3 miljoen mensen naar voren komen om hun hart aan Christus te geven. Leuk toeval: De thuisbasis van de bediening van Billy Graham is sinds jaar en dag gevestigd is in Charlotte, North Carolina.

Overigens is het ook bijzonder dat Billy Graham nog onder ons is.
De inmiddels 96-jarige Graham heeft tijdens grote en minder grote bijeenkomsten gedurende 60 jaar het Evangelie aan 215 miljoen mensen in 185 landen mogen verkondigen. Ongelofelijk.. maar waar.

Alleen de eeuwigheid zal ons kunnen vertellen hoeveel levens eeuwig veranderd zijn middels het

Just As I Am van Charlotte Elliott

Baylor University Libraries

Het verhaal van Just As I Am in 3 minuten

Wie tot Mij komt, zal Ik geenszins uitwerpen

Just As I Am

       ―|-| /-\ |\| S

Bronnen: '101 Hymn Stories'―Kenneth W. Osbeck en 'Then Sings my Soul'―Robert J. Morgan.

Vermoeiende mensen (die christenen)

Wat zijn christenen toch vreselijk vermoeiende mensen hè. Vindt u ook niet?
Wordt soms zó moe van die figuren ..
Oh, u weet niet waar ik op doel? Zal het proberen voor u te illustreren:

"Hoi Hans, hé ik weet iemand die jou kan genezen!"
 O ja?
"Ja, met acupuncturistische kruidentherapie. Wacht, hier heb je het adres."

 Oké, dank je,
  Zucht ...

In de supermarkt, tijdens een slepend rondje boodschappen doen:
"Hé Hans!, hoe is het nu, zo te zien een heel stuk beter hè!? Ja hè! Het gaat beter zie ik. Prijs de Heer!"

 Ehh-eh, doeg
  Zucht

Volgende gangpad:
"Hé Hans!, hè, je loopt!? Hoorde van je ouders dat je bijna niet meer kon lopen. Dus je bent weer beter!?!"
Leunend op de winkelwagen die dienst doet als stevig looprek en nog niet voor een kwart vol boodschappen zal komen ..
 ehhm, ehh, hé, hoe is het met jou dan?..

 Ohh-ké,
  Zucht!

In het volgende gangpad, vlakbij de potjes (mini)augurken, je weet wel, tegenover de chemische diepvries pizza's:
"Ehmm, help me even, ik ken je niet meer."
  ... ....
"Sjòh, tis wat hè, sjonge. Hé, maar-eh, ben je al bij Jan Zijlstra geweest!?!"
  Nee, ik ga meestal naar Jezus Nazarethstra.
"Zeg, vind je het goed als wij vanavond voor je bidden?" (Tja, het wordt echt gezegd, Nee, laat dat, nou goed!?)

  Zucht tot de macht 7

Reisgenoot

Facebook:
Iemand deelt weer eens wat. Niet zijn of haar hart, maar een aankondiging. 
"Wonderlijke zondag."
Héé, waar ben ik die eerder tegengekomen?
Genezingsdiensten en pastor's met hun bediening van 'zalving van genezing' (halle-luujah).

Ja, ik heb ze meer dan eens bezocht beste mensen. Iets te veel naar m'n zin. En liet hen hun gang gaan met mijn zieke lichaam .. Het gebed ván(!) de gelovige zal de zieke genezen, toch?

"Satan, ik bevéél je uit dit lichaam te vertrékkenn, chaboebarreborrelboosrikketakketoktok (tongentaal), en te gaan naar de dorre plaatsen waar je thuishoort!!, en ... "
Nou ja, ik zal u er verder niet mee vermoeien lieve lezers. Heb nooit maar dan ook nòòit ook maar één moment tijdens al deze 'sessies' gevoelt dat er contact was met de levende God. Maar goed, dat terzijde.

  Zucht tot de macht 12

"Maar je wordt een gevangene van je eigen ziekte. Laat de ziekte je niet verstikken. Ondanks je ziekte geeft God je het leven."

  Zucht. Ongelofelijk.. Welkom in de wereld van het lijden (werkwoord).

"WIJ bidden iedere dag om genezing!!! Blijf het verwachten!! Bij God is alles mogelijk!!!"

  Sjezus... wat bemoedigend toch allemaal .. Intens verdrietig vooral.


Ja, wat zijn christenen anno 2015 toch vaak verworden tot door deze wereld dolgedraaide druktemakers. En wat hebben ze het vaak over "genezing", "genieten!", "halleluja" en "zegen!"

Wat is het belachelijk vermoeiend om een volgeling van Jezus te zijn hè. Vooral als broeders en zusters je per se gezond willen zien en dat dan ook nog eens vertalen als "geloof"..... Feitelijk is het de diepgewortelde angst zèlf chronisch ziek te worden of andere persoonlijke ellende mee te moeten maken ..

Jézus! Help !!!!

  Zucht, van verlichting.

     ―|-| /-\ |\| S

p.s.
Ja, ik HAAT het postmoderne christelijke welvaartsdenken. Zoveel als ik maar haten kan.
Het is vaak zó onCHRISTelijk.
Alsof God gebroken mensen, ziek of gezond, niet gebruiken kan ofzo. Hij weet wel beter..

Pijn

Heb de laatste maanden weer vreselijk veel pijn. "Pijn in mijn lijf".
Pijn went niet. Nooit. Geen dag. Geen uur. Helaas is er weinig aan te doen. Enkel eens een extra dosis pijnstillers. Botpijn, zenuwpijn vanuit het centrale zenuwstelsel, spierpijn.
Het blijft niet bij pijn alleen. Was dat nog maar zo. Naast de pijn ben ik ook vaak ziek. Wordt bijna dagelijks wakker met een raar grieperig gevoel, te vaak ga ik er ook weer mee naar bed..
Tevens ben ik altijd vermoeid waarbij de letters "moe" niet recht doen aan het gevoel van uitputting.

Eind 1999 werd ik gediagnosticeerd met ME en Fibromyalgie. Moest ik mee leren leven zeiden de artsen. In 2005 kwam daar de diagnose Ziekte van Lyme bij.
Mijn ziek-zijn is na 9 jaar rechtszaken en strijd nooit erkend door het UWV. Voor degene die dit orgaan niet kennen; moet je ook niet willen. Samenvattend: Kil en corrupt.

Waarom dit blogje?
Wil graag uitleggen dat dit soort aandoeningen en chronisch ziek-zijn niet uit te leggen is... Soms is er nauwelijks mee te leven. Voornaamste boosdoener? Onbegrip.
Er zijn altijd mensen die menen dat het deels of geheel aan jezelf ligt. Overigens zijn dit 9 van de 10 keer degenen die hun leven lang al kerngezond zijn.

Daarmee kom ik tot de kern van dit blogje: Ditzelfde principe zie ik helaas terug in Christenland. De broers en zusjes in de Heer die mij doorgaans het meest bemoedigen zijn niet degene die zo graag voor mijn genezing wensen te bidden. Nee, het zijn de enkelingen die middenin de omstandigheden een arm om mijn schouder leggen en bidden voor kracht en troost. Meehuilen. Meelachen is easy. Maar mee-lijden, dat wordt een heel ander verhaal ..

Toch geloof ik dat de grootste zegen ìn de gebrokenheid ligt

Helaas begrijpen de wonderzoekers en wondergoeroes van deze eeuw hier kennelijk bar weinig van.
Zij lijken maar één ding te willen: Een gezond en gelukkig leven. En wel hier & nu!

Deze lieden verwarren dit ook nog eens met Het Koninkrijk. Met alle gevolgen van dien.
Ze selecteren hun favoriete teksten en herschrijven de rest.. Oprechte christenen raken uiteindelijk verward door de valse boodschap van "de Heer wil je genezen", die ook in ons land steeds populairder wordt.
Maar het genezingsevangelie is de grootste leugen in Christenland. Het maakt meer kapot dan het Lichaam lief is.

Nee, pijn went nooit. Maar achter al het fysieke lijden is er een groter verdriet, namelijk de leugens van de 'wonderdoeners' ..

Gezond of ziek, pijn of niet, alleen of getrouwd: Laten wij elkander zegenen met liefde en meelijden en samen uitzien naar de hemel waar Jezus is en geen pijn en verdriet meer zijn zal. Dan zouden we toch nu al een stukje dichter bij de hemel zijn?
Over Koninkrijk gesproken ...
 

p.s.
begin 2014 zijn er twee diagnoses bijgekomen: Astma + de zogenoemde zenuwaandoening Dunnevezel neuropathie.

De geringe last die we tijdelijk te dragen hebben, brengt ons een eeuwige luister,

die alles omvat en alles overtreft.

Wij richten ons niet op de zichtbare dingen maar op de onzichtbare,

want de zichtbare dingen zijn tijdelijk,

de onzichtbare eeuwig.

―2 Kor. 4:17,18

Eenzaamheid

Ik weet niet hoe en waarom maar ik heb iets met Eenzaamheid.

Een overigens niet gezochte eenzaamheid, maar een trouwe metgezel op de onverwachte wegen van dit leven.

Wanneer je alleen leeft ben je vaak eenzaam. Toch is dat slechts een gevoel, dacht ik.
Want laten we eerlijk zijn, ergens diep vanbinnen voelen wij ons allemaal eenzaam.

Zou het zo kunnen zijn dat deze eenzaamheid voortvloeit uit een soort ingeboren heimwee?
Kan niets anders zijn dan ons collectieve heimwee naar het Paradijs.

Een universeel verlangen naar volmaakte vrede.

“If we find ourselves with a desire that nothing in this world can satisfy, the most probable explanation is that we were made for another world.”  ―C.S. Lewis.

Eenzaamheid wordt versterkt door pijn: Fysieke pijn die niet ervaren wordt en kàn worden door de mensen om je heen. Of door geestelijke pijn, die niemand anders kan voelen dan enkel jijzelf.
Of wanneer het water tot aan je lippen komt staan in deze tijd van economische crisis.
Gevoel van eenzaamheid wordt versterkt wanneer je niet meer bij datgene kunt komen waar je het meest van houdt.

Eenzaamheid kent maar 1 loyale reisgenoot: Jezus.
Loop met moedige stappen het Onbekende tegemoet. Probeer zo dichtbij te komen als maar mogelijk is. Raak de Liefde aan. Wandel dan weer terug in het besef dat enkel de Eeuwige je kan omarmen met een eeuwige liefde. ―Jeremia 31:3.
En heb de moed om uit te delen.
Als God zwijgt, geef dan niet op. Want wanneer je aardse dromen uitéén lijken te spatten, wordt een hemelse droom (pas) zichtbaar ...

All the hearts who are content
And all who feel unworthy 
And all who hurt with nothing left
Will know that You are holy

 

Ik hèb je Genezen

OnderOnsje #17

  Lieve Jezus,

wat is het doel van fysieke pijn? Waarom moeten zoveel mensen ondraaglijk pijn-lijden? Waarom houdt voor velen de pijn pas op, wanneer de laatste adem is uitgeblazen? Soms ben ik bang Heer, dat dit laatste ook bij mij zo zal zijn. Dan denk ik; "dit houd ik niet meer vol".

Bijna niemand lijkt te begrijpen dat deze ziekte gepaard kan gaan met absurd veel pijn, mega moeheid en ziek-voelen. Dit laatste kan mij soms zo'n vreselijk eenzaam gevoel geven, Heer.

Maar misschien komt de meeste pijn en eenzaamheid heel ergens anders vandaan: Namelijk bij de gezonde en zichzelf benoemde gebeds-bevrijders & genezers van deze eeuw. Ze houden zelfs trainingen om hun gezonde lichaam strak te trainen op zieke broeders en zusters..

Want de zieke heeft recht op genezing. Immers: "U hebt voor zieken hun pijn en ziekte aan het kruishout gedragen!" En men 'proclameert' Jesaja 53:4,5 maar ween eens.. Steeds meer christenen gooien hoge ogen met het "Koninkrijksleven". Vooral via de moderne 'sociale' media. "Je moet in de overwinning staan!"

Heer, is mijn geloof nu zo klein, of zijn deze ego's zo groot? ...

Want er komt een tijd dat de mensen de heilzame leer niet meer verdragen, maar leraren om zich heen verzamelen die aan hun verlangens tegemoet komen en hun naar de mond praten. 
Ze zullen niet meer naar de waarheid luisteren, maar naar verzinsels. Jij echter moet in alles nuchter zijn, je lijden aanvaarden en je dienende taak vervullen.
~2 Timotheüs 4:3-5

  Mijn Geliefde,

maak je niet te druk. Ik zou het woord ego's niet zo snel gebruiken. Hoewel.. Er zijn Kinderen waar Ik niet zo van onder de indruk raak. Al laten ze nog zo vaak hun vrolijke lach zien, Ik wordt er niet echt blij van. Ze kennen de Zegen van gebrokenheid niet, vriend. Wat zij willen is het zachte brood, maar niet de harde korstjes: Dus Mijn Koninkrijk, en wel hier & nu!
Maar Mijn Koninkrijk moet nog komen, zoals je weet uit het "Onze Vader".

Weet je wat Ons ontroerd? Wanneer zieke mensen na de zoveelste genezingsshow nog steeds ziek zijn maar meer dan ooit op Òns vertrouwen.
Ik voel vaak een soort hemelse opluchting als ze het toeren langs de genezingspodia eigenhandig stoppen. Omdat zij geloven en beseffen dat Ik iets veel mooiers voor hen heb.
Iets dat de 'gebedsgenezer' niet heeft en nooit geven kan. Dat komt omdat sommige geen deel wìllen hebben aan Mijn lijden..
Geloof Mij maar, Ik heb geen podia nodig om Mijn kinderen beter te maken.

Ik ben de Schepper. Ik kan alles, ook genezen. En als dat Mijn wil is voor jou, zul je genezen. Maar Mij kun je niet voor het karretje spannen dat leven heet. Ook niet met selectieve Bijbelteksten die zogenaamd zeggen dat Ik gestorven ben om mensen te genezen van elk lichamelijk verval..

Mijn Kind, Ik hèb je Genezen. Ik droeg de pijn en Mijn wonden, voor jòuw zonden. En of je nu gezond bent of ziek; je eeuwige leven is begonnen. Ik zie je Straks!

    ―|-| a n s

Er is iets grondig mis

Er is een stroming binnen het christendom dat kickt op wonderen. Vooral die van genezing.

Deze positieve christenen kunnen er geen genoeg van krijgen.

De meest heftige ziekten worden genezen: Ingegroeide teennagels, ìets te korte benen, kleurenblindheid, slapenloosheid, borderline, kleurenblindheid en ìets te korte benen ...

Dit is geen "positief" blogje inderdaad. Sommigen kunnen daar slecht tegen. Dat spijt me dan. De waarheid wordt vaak slecht verdragen.

In Leiderdorp loopt en liep jarenlang een langbenige man over zijn podium die minstens zoveel slachtoffers maakte dan dankbare mensen huiswaarts stuurde. Een soort Benny Hinn van de Lage Landen.

Ene Janneke Vlot werd er een BN-er. Zij genas ècht (van dystrofie), en wel onder de draaiende camera's van evangelist Jan. Gods kracht werkt overal. Jan zei er enthousiast bij "omdat Bleskensgraaf zal weten dat er een lévende God is, ja hèèl de wereld zal weten dat er een levende God is." "In de naam van Jéézus!"

Helemaal waar natuurlijk, maar Jezus zei meer dan eens: "Ga heen, en vertel dit niemand."
Jan schreef ook boeken. Uiteraard om mensen te wijzen op het eeuwige leven..

Maar de verheerlijking van een gezond lichaam voor iedere zieke wiens geloof groot genoeg is, is kennelijk het belangrijkste. De titel van zijn biografie? Gods plan met mijn leven. Tja.

Titel van een ander boek van Jan: 50 hindernissen op de weg naar genezing. ("Gods wil is dat je gezond en gelukkig bent, ondanks vervolgingen en problemen.")

Dit laatste is zo treurig dat het geen woord extra verdiend.

Er is iets grondig mis in het Christendom.

Onder andere een bekende pastor, uit Zwijndrecht geloof ik, meent dat de 39 geselslagen van Jezus staan voor "de 39 hoofdziekten plús alle afgeleide kwalen van die hoofdziekten". Hoorde veel rariteiten uit de mond van charismatici, maar zó'n dwaasheid?!.. dat slaat toch alles?

Er is iets grondig mis.

"Geneest de zieken!", de naam van één van de ontelbare boeken van prof. prof. Willem Ouweneel. Over de bijbelse leer van ziekte, genezing en bevrijding.
Een veel gebezigde hobby van gezonde predikers ..

Beter een gezonden prediker dan een gezonde prediker ...

Paulus was ook niet geheel gezond. Wie wel?! Maar God vond dat Zijn Genade genoeg was.

Geneest de zieken! Willem roept het ook graag vanaf de podia en haalt soms rare capriolen uit met zijn charismatische vriendjes. Beste Willem, neem eerst eens afstand van TRIN en betoon publiekelijk spijt van het meewerken aan deze dwaalleer en chaos.
Dan kunnen ook Jezusvolgers je weer serieus nemen.

Maar nu komt het: Zou de oprecht voor het Evangelie ijverige man hier nog hetzelfde in staan als hij zelf ziek wordt, én ziek blijft?

Of zou zijn ziel dan ook eìndelijk de verheven Zegen van gebrokenheid ontvangen? ....

Er is iets grondig mis.

Kunnen wij echt zonder enige twijfel zeggen dat het altijd Gods wil is om ons te genezen van elke lichamelijke ziekte? 
―Joni Eareckson Tada

Heb het vaker gezegd: God geneest!! Maar meestal niet ... 

Het feit hierboven valt binnen het 'Pinkster denken' over ziekte & genezing meestal onder het kopje "vragen" (geen feiten). En wordt dan ook liever zoveel mogelijk genegeerd.
De 'gebedsgenezer'? Die wijt het uitblijven van het wonder der genezing geheid aan het te kleine geloof. Want zo gaat het vaak hè, uitblijven van genezing ligt niet aan de bidders maar aan de zieke waarvoor gebeden wordt. Terwijl Jakobus in zijn brief het tegenovergestelde zegt. Wanneer het geloof tòch groot genoeg blijkt en genezing nog stééds uitblijft, dan moet er nog ergens een demoontje in het zieke lichaam verstopt zitten. Zucht..

Echt, er is iets grondig mis.

De 2013 Genezen Ziekte Top-5 :

1. Bekkeninstabiliteit
2. Lage rugpijn
3. Borderline
4. Kleurenblindheid
5. iPhone verslaving (met stip de top 5 binnengekomen ipv de beroemde ongelijke benen..)

Neen, het spijt me, maar ik heb niet veel op met de pafferige, pofferige, professorische, kalende, brildragende, dolende, steunzolende, oorapparaatdragende, speekselverliezende en altijd breedlachende pastor's van deze eeuw.

En de 'gezonde' goegemeente? Die wenst het graag te geloven. Zij vinden het allemaal geweldig en willen dat de zieken moeten worden zoals zìj!.. gezond!!

Toch is het "Ik was ziek, en gij hebt mij bezocht" voor mij een vèèl rijker Evangelie dan het:

'Kom naar ons podium en ontvang genezing in Jézus' naam!! Halleluja! dank U Jezuuuuhs.'

Denk nu niet dat ik in een andere god geloof. De God die mij leven schonk, is de God van de Bijbel. De God van genade. De God die nog steeds geneest, bij Hem is nìets onmogelijk.
Maar ik geloof bovenal in de God die mij op een Dag Thuis verwelkomt en tegen iedere Soldaat van Christus zeggen zal: 'Mijn trouwe volgeling, welkom Thuis.'

Jezusvolgers houden hun oog gericht op het eeuwige leven. Daar waar zij een compleet nieuw lichaam ontvangen(!!)
Zó nieuw, dat zelfs de engelen roepen: "Wat is dìt!? Zijn dit wel mensen, Heer?"
"Ja, dat zijn mensen."
"Hoe weet U dat zo zeker, Heer?"
"Omdat ze Mìjn kinderen zijn." ...

Een volgeling van Jezus houdt van Jezus, van de Waarheid dus.
Houd je liever bezig met de toekomende eeuw, het Koninkrijk van de hemel, dan enkel met het hier & nu. Dieren doen dat wel hè, maar die weten niet beter en kunnen niet anders..

Maar een kind van God weet dat het leven Christus is, en sterven winst ..

Nooit meer verdriet, nooit meer pijn! -- Voor altijd bij de Koning.

P.s. De meeste zieken genezen niet, ook niet met een muur van gebed om hen heen, ook niet wanneer ze helemaal Vrij zijn, ook niet op de podia.. God is altijd Groter.

Laten de enthousiaste pastors hun podium verlaten en eerst eens de ziekenhuizen bezoeken, en dan met name de afdelingen "kankerpatiëntjes" op gaan.. kunnen ze voorlopig vooruit ...

Zie ook Drieluik ziekte & genezing.

Het rijke Evangelie uit de mond en hart van een vrouw die wist dat ze nog maar kort te leven had,

en weldra voor altijd bij haar Heer zal zijn.

vanaf 11.20 of als je weinig tijd hebt vanaf 44.30 m.: