Let my life be Your painting

I looked into the sky, today

she was packed with pastel pictures

sounded by God's own breathing

I saw a glimpse of Christ's face

So let my life be a sketch of You, Dear Lord

a living and giving portret

I am the canvas

You are the Artist
Let my life be Your painting

I am longing for freedom

wrestling like an idiot, like father Jacob

I'm dancing like a confused David

This life is a Given journey
And those who can say 'It is Well', will Live
 Let me live Lord, by Your promise

So, if I stand let me stand on the promise

that You will pull me through

and if I can't, let me fall on the Grace

that first brought me, to You

~Rich Mullins

"Hoe gaat het met je?"

De afgelopen weken kreeg ik de vraag van verschillende mensen te horen/lezen. 
"Hoe gaat het met je?" Je hebt al een tijdje niets geschreven, enzovoort.

Het antwoord is heel simpel, helaas: Het gaat slecht met mijn gezondheid.

De pijn in mijn lichaam wordt weer meer en meer en is vaker nìet dan wel te accepteren..
Maar ja, zolang een mens adem heeft, leeft, moet hij de pijn erbij nemen. Maar hoe ver gaat acceptatie? Hoe ver reikt onze overgave? 

Mensen zijn niet geboren om ziek te zijn en/of lichamelijke pijn te verduren, toch?
Ons lichaam schreeuwt er nee! tegen. Ons hoofd zegt nog harder nee. We komen in verzet.
Tja, oorspronkelijk werden we geboren in een volmaakte wereld. Maar dat is lang geleden.. De wereld is nu vooral gebroken. We moeten er maar mee dealen.

We can ignore even pleasure. But pain insists upon being attended to. 

God whispers to us in our pleasures, speaks in our conscience,

but shóuts in our pains;

it is His megaphone to rouse a deaf world.

―C.S. Lewis, The Problem of Pain

Het is worstelen met onze diepste gevoelens, en wanneer we God serieus nemen, wordt het een heilige worstelpartij .. een Jakob-je.
Chronische pijn zet je gevangen. Je bent een gevangene van je eigen lichaam.

Mensen die deze pijnen niet kennen, kennen ook niet de gevolgen ervan. Ook al is het de ene dag iets minder dan de andere, de pijn verdwijnt niet. Nooit. Je gaat er mee naar bed en staat er mee op. Je kunt niet meer de deur uit wanneer jìj dat wilt.
De spontaniteit van het leven verdwijnt beetje bij groter beetje. Visites zijn passé evenals verjaardagen. Dat laatste is dan ook de enige zegen ;-)

Wanneer de pijn overheerst ben je het liefst alleen met hem of haar.

De eenzame pijn wordt je trouwste metgezel ...

Je wilt net als gezonde mensen ook gewoon zo graag dingen ondernemen! Zoveel mogelijk van het leven genieten, nou ja, op een gezonde manier dan...

De pijn, en daar bovenop het onbegrip van de omgeving (toch zie je er best goed uit hoor), de veroordeling (ach het is bij hem vooral psychisch), de afwijzing (zieke christenen hebben een te klein geloof want een kind van God behoeft niet ziek te zijn), de beperking (bv. nooit "papa" worden). De lijst van loslaten is te lang..

Onze hemelse Vader is Papa Vader van zijn Zoon. En Hij moest óók lijden. Waarom?!?

Hoe simpel theologisch die "waarom" ook in te hokken is, het blijft niet te bevatten.

Eén ding is in geloof zeker: Hij wacht op ons. Aan het einde van deze heftige rit is Hij daar!!
Pas dan komen de antwoorden op al onze "waaroms?!".. of niet... Want misschien zullen ook onze vragen voorgoed verleden tijd zijn, net als onze pijn. Christus, die voor ons leed, zal zèlf het Antwoord zijn.

Van de bikkelharde wereld zul je vooral onbegrip ervaren. Laat ze maar, ze weten niet beter.
Wij hoeven niet bang te zijn.

The real problem is not why some humble, pious, believing people suffer,

but why some do not.

―C.S. Lewis

Voor hen die zich geen raad meer weten met hun verdriet, ziekte en/of lichamelijke pijn, voor de gewonde mens die onderweg ook even de moed verloren heeft: Geef nooit op, ook niet als God zwijgt. (Christa Rosier). Geef het óver..
De Vader staat aan het einde van de Weg op jou te wachten. Laat dat onze hoop zijn.
Wees niet bang.

Wanneer je aardse dromen uitéén spatten, wordt een hemelse droom zichtbaar ...

  Maran Atha!

    ―|-| /-\ |\| S

Dwergvinvissen & Eeuwige momenten

Van een afstandje lijken het dolfijnen. Héle grote dolfijnen, dat wel. Maar hoe langer je kijkt en dat lijkt héél lang als je zo opgewonden bent, des te meer besef je dat het eigenlijk geen dolfijnen kunnen zijn. Maar wat zijn het dan wel?

Het zijn walvissen! Dwergvinvissen om precies te zijn. Gemiddeld 7 á 8 meter lang. Kijk, ze spuiten. Ze hebben duidelijk plezier in de hoge zomertemperaturen die ze in dit land nìet echt gewend zijn.
In het zonnetje op het heldere oceaanwater van de Galway Bay gaven ze ons een gevoel van ongecompliceerd geluk. Niet opgedrongen. Gratis. Amazing.

Van die momentjes die dan even eeuwig lijken te duren, weet je wel ... En dat is dol fijn!

Dwergvinvissen langs de kust van Galway Bay, Ierland

Ik moest denken aan een filmpje dat ik ooit zag op youtube. Het filmpje laat zien hoe voorbijgangers in een klein bootje een grote bultrug bevrijden uit een visnet waarin deze verstrikt was geraakt. Locatie: Zee van Cortés in Mexico, dichtbij Californië.
Goed, nu ben ik een redelijke huilebalk, dus kon het aan het einde niet drooghouden toen ik dit filmpje voor de eerste keer zag.
Bekijk hem ook eens. Van begin tot einde, zonder vooruit te spoelen.. 't is amázing:

Toen ik die stuk of 12 walvissen zag zwemmen daar aan de Ierse westkust, kreeg ik dat amazing -gevoel weer even terug. Een gevoel dat mij mijn pijn éven deed vergeten. 

Het leven is onbevattelijk, maar soms zo schitterend. Vermoeiend, pijnlijk, maar meer dan de moeite waard. Het is namelijk zo veel meer dan het tijdelijke en snelle 'hier & nù!'...

Oneindig meer.
Eeuwig.

   -|-| /-\ |\| S

Genoeg lijden om mij door U te laten leiden

" Here Jezus, het schijnt dat U slechts 33 jaar op aarde hebt vertoeft.

Volgend weekend herdenken wij doorgaans eigenwijze gristenen weer dat U Uw geest hebt uitgestort.

Om ons troost te geven. Vanwege Uw fysieke afwezigheid alhier, als ik het goed begrijp.

Nou, veel mensen, eigenlijk ieder eerlijk mens, kunnen wel een beetje troost gebruiken ...

Ik ben er ook zo één, zoals U weet. 

Sinds een kleine 2000 jaar woont U weer thuis, bij Uw Abba.
En Heer, U hoort al onze gebeden die wij sindsdien vanaf de aarde fluisterend, smekend, schreeuwend of stotterend de lucht insturen. Toch?

Maar soms denk ik en soms steeds vaker: U hoort ze wel, maar wat doet U er mee?
Er is zo onbegrijpelijk veel pijn en lijden in deze wereld! Here!

Hallo?!

Bootvluchtelingen die nooit levend het land halen. Aardbevingen. Scheidingen. Hongersnood. Zwaar gehandicapten. Onthoofdingen. Strafkampen vol christenen en niet-christenen. Kanker. Tsunami's. Intense armoede. Epidemieën. Zwaar Onrecht.
Idiote chronische ziekten. Ondraaglijke pijn. Ontelbaar ondraaglijke pijnen!

Houdt het dan nooit op?! Hoe lang nog, Heer?

Ik zou U wat willen vragen Heer, en het klinkt misschien een een beetje onbeleefd, maar:

Bent U ons vergeten sinds U omhoog vloog?

U zocht ooit naar geloof alhier, maar vond bijna niemand..

Enkele vrienden volgde U.

Sommige nieuwsgierigen waren overdreven enthousiast en sloten zich ook aan bij het groepje volgelingen. Maar dat was vaak alleen wanneer U wonderen verrichtte.

Ach, er is niet veel nieuws onder de zon hè Heer ...

Toen U zich verlaten voelde, tranen liet en bloed zweette, en Uw vrienden U in de steek lieten, wist U tóen al dat ons leven ook niet bepaald makkelijk zou worden? Écht?!

Ik begrijp het soms gewoon niet meer.

Ach, ik weet ook wel dat U bent begaan met al ons verdriet. U bent bekend met onze zorgen en eenzaamheid.

En ik weet wel, dat wanneer al het lijden in de wereld verklaard zou worden, er nog steeds evenveel lijden zijn zal.

Ik weet ook Heer, dat onze "waarom's?" altijd waarom's blijven zolang wij nog hier aan deze wereld kleven.

Maar waarom dan?

Zou het (pijn)lijden vanaf nu dan misschien ein-de-lijk ietsje minder kunnen Heer?
AlstUblieft !?!
Trouwens, waarom bent U eigenlijk nooit onder de indruk van ons? Ook niet van onze boosheid?? ..

U bent mijn kompas op de reis door dit leven. Maar soms vraag ik mij af of mijn kompas nog wel werkt, of U mij echt nog wel leidt.

Tenzij ik mijzelf er maar weer bij neerleg, dat Ú mij geleid hebt, tot op de plek,
waar ik nu ben ...

Een plek die meestal verloren genoeg voelt,

om mij door U te laten leiden.

Ja, 'k weet het Heer, botvierde weer eens al mijn pijn en frustraties op U.. op die Ene,

die het méést van mij houdt .....
Vergeef me, en geef ons vandaag het Brood dat wij nodig hebben.
Totdat Uw Feestelijk diner aanvangt,
  תודה (dank U !)
    amen."

        ~


Hierbij kun je lezen: Psalm 77:2-14, Psalm 42, Jesaja 25:6-10 & 55:8,9.

Dit blogje schreef ik gedeeltelijk eerder en is geïnspireerd op het (h)eerlijke lied "Hard to get", 
geschreven door singer/songwriter en mijn geestelijk vader Rich Mullins. (zie de tekst bovenin de header)

Dit lied, dat 1 van de 9 is op het album The Jesus Record, nam Rich
op een cassetterecorder op, 9 dagen voor zijn onverwachte dood.

Good-life Goeroes & Genezing-Goochelaars (2)

(de links in dit blog zijn cursief weergegeven)


Naïeve mensen zijn over het algemeen lieve mensen. Maar helaas vaak ook ernstig vatbaar voor leugens. Schijnwaarheid wordt al snel als waarheid geslikt.
De grootste "ikken" (ego's die enkel op groot geld uit zijn) weten dit maar al te goed ...
Zij verkopen hun vleselijke verlangens aan hun volgelingen al ware het geestelijke zegeningen.
De good-life business draait goed!

Hoewel niets nieuws onder de zon, lijken de verkooppraatjes van de "Woord van geloof" verkondigers steeds massaler aan te slaan. Naïeve enthousiastelingen en hedonistische sensatiezoekers worden zelfs getraind in wonderen en genezen (werkwoord?).

Door het overwoekerende welvaart-en genezingsevangelie is deze tijd,
met name voor de chronisch (en ernstig) zieke christen,
een verwarrende en vooral verdrietige tijd.
Want hoewel wellicht 1% geneest,
negeren en maskeren de goochelaars & hyperaars
met hun hoed en konijntjes 
vaak Godgerijpt geloofsvertrouwen.
Ook oprechte maar naïeve christenen worden meegezogen in deze
misleidende leugenkaravaan.

Hypes & Hyper
Eén van de meest gebezigde trucjes van de Hyper-evangelische goochelaar heden ten dage, is het laten aangroeien van iets te korte benen bij mensen met (ìets) ongelijke benen.

Sommigen hebben er hun Core business van gemaakt ― "glorie stoel", wie het ziet, ziet de leugen direct. Maar als een populaire pastor precies hetzelfde doet, zijn er heel wat mensen die er instinken. Beste mensen, wees a.u.b. op uw geestelijke hoede.
Er schijnen zelfs goochelaars te zijn die deze gespeelde genezingsgave gewoon van hun vader hebben geërfd. Wellicht heeft het dus niet enkel met gave en training te maken maar spelen de genen ook een rol..

Hyper-evangelisch of haper-evangelisch,
de pipo-pastors etaleren graag 'hun' genezingen. Raar eigenlijk.
Beter gezegd: On-Bijbels.

Vreemd dat God er altijd voor kiest om dat ìets te korte been ìets te laten aangroeien hè.
Maar nooit dat te lange been ietsje korter maakt.. Althans, dat laatste heb ik nog nooit gehoord of gelezen. U wel?

   Het hyper-evangelie wordt meer dan eens verpakt met nogal

misleidende uitspraken, voorzichtig uitgedrukt...

bron: Royal Mission

Wat ik ook nooit hoorde is dat onze heilige God 2 benen tegelijk liet aangroeien. Laat staan een beenloze, 2 benen geeft.. Is voor Hem immers precies hetzelfde 'goocheltrucje', toch?
Schei toch 's uit met die onzin!

Beste lezers, ik denk te weten hoe dat zo komt:
Het heeft er namelijk alle schijn van dat God oneindig meer tot Zijn eer en glorie komt middels mensen met een kruis. Mensen die óók nog eens bereid zijn hun kruis te dragen. Net als hun Meester..
Zoals bijvoorbeeld een spastisch been. Of een half been.. Of neuropathische handen, en voeten, en benen..
Of helemaal geen benen ...

Kruisdragen betekent overigens niet per se een ziekte of handicap, maar sterven aan jezelf.

Waarom allereerst gespitst zijn op Zijn 'zegeningen',
op wat Hij geeft ...
in plaats van op wie Hij ìs? 

Beste mensen, sorry dan, maar ik geloof niet in een god die een voorkeur heeft voor deze gruwelijk goedkope genezingsgaven.

Hoe moeilijk soms ook; stel je vertrouwen in de lévende God. Hij maakt van ieder stukje gebrokenheid een hemels Kunstwerk!
Oneindig Beter dan al die hypes schuine streep fopperij ...

    ―|-| a n s

p.s. Ik geloof. Dus ook in wonderen hoor. Toch wel. 'k Zie er vaak 10-tallen per dag.

Hierbij zou je eens moeten lezen:
2 Korinte 1:3-7

Filippenzen 1:29
2 Korinte 4:16-18
Handelingen 20:30-35
Romeinen 8:17,18
2 Timoteüs 4:3-5
1 Petrus 1:4-9
2 Timoteüs 2:15-17
Marcus 8:34-38

"Does Jesus Care?"

Serie-Hymnen #13

Does Jesus Care? - 1901

Woorden: Frank E. Graeff, 1860 - 1919
Muziek: J. Lincoln Hall, 1866 - 1930

"Werpt al uw bekommernis op Hem, want Hij zorgt voor u."

―1 Petrus 5:7

Nummer 13 in deze Hymne-serie. 113 Jaar geleden geschreven door een Amerikaan met een geweldig irritante snor en een typisch Amerikaanse naam: Frank E. Graeff.
Een bijzonder lied, met de universele vraag van de mensheid: Waar is God als ik pijn heb?

Hoe kan God liefde zijn als er zoveel lijden is?

Geeft God wel echt om ons? Is Hij werkelijk op de hoogte van al onze pijn en noden?
Waarom doet Hij dan niets?! Interesseert onze eenzaamheid Hem wel? Hij had dit of dat toch kunnen voorkomen?!
Allemaal menselijke en terechte vragen van mensen wier leven zwaar is. En voor wie is het dat uiteindelijk niet? We krijgen allemaal te maken met verdriet en tegenslagen, vroeg of laat. En waar is God dan in al ons lijden?
Zorgt Jezus ècht voor ons? ..

Graeff werd geboren op 19 december 1860 in Tamaqua in de staat Pennsylvania. Een staat dat net onder New York ligt. Ik stoomde er ooit zelf een stukje doorheen met de Amtrak :)
In zijn geboortestreek rond Philadelphia, de hoofdstad van Pennsylvania, stond hij bekend als "the sunshine minister". Da's nog eens een titel..

C. Austin Miles, de schrijver van de hymne "In the Garden" (zie hier) zei over Frank Graeff:
He is a spiritual optimist, a great friend of children; his bright sun-shining disposition attracts him not only to children, but to all with whom he comes in contact. He has a holy magnetism and a child-like faith.

Persoonlijk geloof ik dat bovenstaande uitspraak over leven & geloven een meer dan prima omschrijving is van hoe het ooit bedoeld is.. 

"‘Laat de kinderen bij me komen, houd ze niet tegen, want het koninkrijk van God behoort toe aan wie is zoals zij. Ik verzeker jullie: wie niet als een kind openstaat voor het koninkrijk van God, zal er zeker niet binnengaan.’ Hij nam de kinderen in zijn armen en zegende hen."
―Markus 10:14-16

Graeff had regelmatig te kampen met beproevingen, twijfel en lichamelijke zwakte.
Tijdens één van deze beproevingen opende hij zijn Bijbel en putte kracht uit de woorden van 1 Petrus 5:7 ".. hij zorgt voor u". Het was op die dag dat hij de tekst voor deze hymne schreef.

Does Jesus care when my heart is pained
Too deeply for mirth or song,
As the burdens press, and the cares distress,
And the way grows weary and long?

O, yes He cares; I know He cares!

His heart is touched, with my grief.

Frank E. Graeff stierf op 29 juli 1919 in Ocean Grove, New Jersey. Al jong voelde hij zich door het Evangelie aangetrokken. Hij had een hart voor kinderen en jeugdevangelisatie en stond bekend als een echte verhalen-verteller.

Uiteindelijk zou hij iets meer dan 200 hymnen schrijven.

Als gelovigen kennen we allemaal onze tijden van vragen & twijfel. En dat is maar goed ook ...

Het zijn juist deze tijden van eenzaam lijden die ons de kans bieden ons over te geven. Om te capituleren.. Onszelf aan Hem te geven. Volkomen.

Want al wat is, en komen zal; het is God, en God alleen.

Does Jesus care? ― Oh yes. 

  I know He cares,

    I know ...

              ―|-| a n s

Door de in 2013 op 104-jarige leeftijd overleden Bev Shea, met Guy Penrod


Door Gary Chapman

De Vogel Vlucht

ik vlieg over mijn leven heen
ik overzie
dwaal in archiefbeelden
ik herinner

een kronkelend kreekje door hoge bergweiden
de lach van die kleine reus
ochtendgloren met een Schotse collie aan een oude Ierse haven
een schilderij, een vergezicht

in gedachten vlieg ik weg
vlucht
vliegen zonder vleugels
gevangen

geblokkeerd door onzichtbare krachten
opgesloten
in een lichaam vol pijn,
haast machteloos

een zee vermengd met tranen
onophoudelijke golven

maar diep vanbinnen;

een stille vreugde, die àlle pijn bedekt

waar blijft dan je herstel?
Ik bèn een nieuwe schepping
wanneer komt dan eindelijk je genezing?!
mijn Verlosser, Hìj
staat mij bij

―|-| .

My Deliverer is coming ― Rich Mullins

De Dromer

een dromer

zo ben ik geboren

ook als doener

maar meer mijmeraar

raar?

ik zie wat ik zie

ik zie zoveel
soms

te veel

ze zien maar

anderen

wat ze vinden

of nooit zien

maar ik zie

en voel

met mijn ogen dicht, mijn pijn

de hoge kliffen en golven
en alle diepe dalen

wat geeft het?

ik ben maar even hier

op weg

naar altijd

want
de tijd, is maar tijdelijk
ìk heb de tijd
voor altijd

lang leve de dromer

lang leve het leven
gekregen,
van de Droomgever
Eeuwig

―|-| .

Oude man

Vind u het goed als ik er even bij ga zitten?

Voel wat u voelt, denk ik

U bent vast twee keer zo oud als de man die u schilderde werd
Hij stierf jong
Ik heb hem inmiddels overleefd, zo noemt men dat hier
Voel mij overigens vaak een oude man

~

Handen voor uw ogen, ellebogen op de benen

Moedeloos

Beetje warmte van het haardvuur 

Maar koud vanbinnen?
 ~

Doen uw botten geen pijn op die oude stoel?

Bij mij doen bijna alle botten pijn
Overal pijn
Beste man, hoe lang nog hè

"Treurende oude man"
(ook wel: "Op de drempel van de eeuwigheid")
Vincent van Gogh, mei 1890
Kröller-Müller, Otterlo, mei 2014

Aan je bewonderaars

De moed even verliezen is helemaal niet erg
Je beschadigd voelen evenmin
Kijk eens een moment naar je littekens,
ze wijzen jou op Jezus
~
Elke dag,
één dag jonger
want ouder worden,
is jonger worden
~
Elke dag,
één dag dichter bij je definitieve adreswijziging
waar zorgen en dood verleden tijd zijn
vreugde in plaats van pijn!
voor Altijd

Van Gogh schilderde dit doek 2 maanden voor zijn dood.

Jesaja 40:28-31 en Jeremia 31:13

Jouw leven is veilig in Mijn handen

onderOnsje #23

  Lieve Jezus,
mijn lichaam verliest reeds met rasse schreden zijn oorspronkelijke kracht.
De vraag rijst of U überhaupt geïnteresseerd bent in een 'eeuwige jeugd'..
Het leven gaat zichtbaar en voelbaar bergafwaarts. Al vanaf het babybedje wordt het minder en minder.

De duivelse pijn in mijn lichaam wordt meer en meer.. Is helaas ook niet meer enigszins onder controle te houden. Ook niet met wat extra pillen of Ierse biertjes..
Vreemde gedachte voor ons mensen, Jezus Messias: U die alles onder controle hebt, laat toch miljoenen mensen hun pijnlijden geheel zelf dragen..

Ik weet het Heer. Ik weet het; U moest Uw lijden óók alleen dragen. U werd zelfs verlaten door Uw Abba.
Heer, verlaat mij aub niet...
Immer breedlachende pastor's hoor ik vandaag de boodschap verkondigen dat U niet alleen voor onze zonden maar ook voor onze ziekten gestorven bent. Maar U weet, in mijn geloof bestaat het niet dat U die belofte dan maar voor slechts een piepklein deel van de zieke mensen inlost. U bent altijd Groter.

In mijn lendenen woedt de koorts,

niets aan mijn lichaam is nog gaaf,

ik ben uitgeput, gebroken,

mijn hart gaat tekeer, mijn kracht ebt weg,

mijn ogen verliezen hun glans.

Verlaat mij niet, HEER,

mijn God, blijf niet ver van mij!

~Psalm 38:8,9,22

   Mijn geliefde,
één van de wetten van het leven is dat je vanaf je geboorte de weg bergafwaarts gaat.
Dit is ook de Wet van het Koninkrijk.
De meeste stervelingen willen zo lang mogelijk bergópwaarts gaan. Zelfverloochening mijden ze. Velen weigeren helaas Mijn offer.
Maar zonder Mij, blijft er niets van een mens over..

Jij bent Mijn volgeling. Blijf dus dìcht bij Me.
De weg naar de hemel gaat via het dal van het leven. Van kinds af aan ga je al langzaam dood. Iemand die Mij wil volgen beseft dat...
Vriend, daarom moet jij je kruis op je nemen. Wij noemen dat "sterven aan jezelf".
Wees niet bang, jouw leven is veilig in Mijn handen.

Je bent niet gered om wat jij doet of laat, maar om wat Ik deed...
Hoe talloos je zonden ook zijn. Hoe afgezwakt jouw lichaam ook is. Hoeveel pijn je ook hebt: Mìjn bloed op Golgotha overwint alles!! En nu moet Ìk een beetje huilen ....
Ik ken je pijn, Mijn kind.
Houd Mij maar vast.

     ~ 

De HEER heeft gegeven, de HEER heeft genomen

Ooit huppelde ik door de bergen.

Geen berg te hoog,

geen route te steil, geen pad te smal..

De Heer zegende mij,
met een energiek lichaam en ongeremde passie
voor Zijn schepping.

Rende over de renbaan van het leven,
dacht ik toen, ònbewust.
Tienduizenden tennisballen in mijn handen gehad.

Voetballen weggetrapt.

Herfstige bospaden over getrapt.

Mooie landen gezien.

Maar nu,

nu is de dag zèlf vaak een berg.

Dagelijks bergen beklimmen,
altijd al gewild.

Onbegrijpelijke uitputting.

Machteloos lichaam,
nooit gewild..
Onzichtbare pijn.

Als wij alleen voor dìt leven op Christus hopen,
zijn wij de beklagenswaarsigste mensen die er zijn.
―1 Kor. 15:19

De HEER heeft gegeven,

en mijn HEER heeft genomen.

Maar Hij fluistert me zachtjes toe:
In je zwakheid,

wordt ware kracht pas zichtbaar.