Gaat geloof groot genoeg, genezing geven?

De Bijbel is een geestelijk Boek. En zo moeten wij hem ook lezen meen ik. Juist in een tijd van ongekende Christenvervolging. Want het op hol geslagen westerse christendom dat kickt op wonderen heeft het Lichaam van Christus reeds veel leed aangedaan, vrees ik.

'God is goed dus zal Hij dit of dat doen of dat of dit voorkomen' is de sinterklaas-achtige gedachte onder sommigen in het hypermoderne christendom dat steeds vaker aan een kwartjesautomaat doet denken.

Toch is de broeder of zuster die een arm om mijn schouder legt, middenin mijn soms diepe lichamelijke pijn, voor mij oneindig meer mede-Reisgenoot van Jezus dan zij die verslaafd zijn aan (zogenaamde) wonderen. Deze lieden willen wónderen zien. Zoveel mogelijk. "Halleluja!! Dronken in de geest, haha!" Men staat te dansen en gek te doen op en voor het podium en meent helemaal "in de Heer te zijn".
Maar stil worden en mee-lijden? Nee, er mòet iets gebeuren. Een soort 'geestelijk' carnaval is dan iets te vaak het resultaat van deze armoedige verslaving ..

Het welvaartsevangelie, inclusief het genezingsevangelie,
is de grootste leugen in Christenland.

Het maakt meer kapot dan het Lichaam lief is.

Lijden is dè manier in de Wet van het Koninkrijk om ons duidelijk te maken dat dit leven waard is geleefd te worden! Al is het maar een paar jaar. Opdat ons leven een veel hoger doel heeft, dan slechts dìt leven ..

Jezus zei: Ik was ziek en jullie hebben mij genezen. Of zei Hij: gij hebt mij bezocht? ....

Wij hebben een Almachtig God voor wie niets onmogelijk is. Gezondheid en dus ook genezing is iets prachtigs. God geneest nog steeds. Makkie voor Hem.
Toch blijft het een wonder. Een uitzondering in het geheel. En dat is maar goed ook ...

In het wereldje van de "ministries" lijkt er soms een soort wedstrijd gaande wie het podium heeft met de meeste genezingen. Men organiseert zelfs trainingen over genezen. Inderdaad, "genezen" als werkwoord.. Beste mensen, is dit werkelijk Gods bedoeling? Ehmmm.

"Genezingsfeest" (ja, zo wordt het echt genoemd..)
Idioterie ten top.
Verdrietig, voor zovele zieken, maar niet in de laatste plaats voor God zelf ..

Als het echt zo was dat een groot geloof bergen zal verplaatsen en alle zieken doet genezen, dan stond er geen berg meer op zijn oorspronkelijke plek en veel idioter nog: Er zou geen (gelovige) zieke meer zijn ... toch?

Maar als er geen lijdende mensen meer zouden zijn, was er ook niemand om werkelijk voor te zòrgen. Geen mee-lijden.
Willen we als christenen deze wereld ècht?
Een wereld waarin geen zorgen-voor meer is?! ...

Nee, genezen is geen werkwoord. Ook geen geloofsspelletje.
Genezing is een WONDER.
Maar nog NIETS vergeleken met het Wonder van de Eeuwigheid, niets vergeleken het het wonder van al dan niet lijdende Jezusvolgers die boven alles uitzien Jezus en Abba Vader te ontmoeten!
Goed gedaan, goede en trouwe dienstknecht ...

    ―|-| a n s

Hierbij kun je lezen: Matteüs 25:35-40 en Romeinen 8:17,18 en 2 Timoteüs 4:2-5

"Neem je kruis op, en volg Mij"

De westerse christen kan anno nu op vele manieren een beroep doen op zogenoemde "professionele hulp":

- Hulp in het benutten van je talenten.
- Hulp in het vergroten van je zelfvertrouwen.
- Hulp in het leren verstaan van Gods stem.
- Hulp in het leren genezen van je broeders en zusters ..

- Hulp in het verwezenlijken van je dromen.
- Hulp in het op christelijke wijze succesvol zakendoen.
- Hulp in het worden van een leider.
   etc.

Het wemelt van de conferenties, trainingen, seminars en workshops in Christenland.

Allen met het hoogste doel om "geestelijk te groeien", menen de christelijke "trainers" op hun sites en pamfletten..

Doet bij mij de volgende vraag rijzen:

Wie zijn nu eigenlijk de hulpbehoevenden? En wie zijn ècht getraind?
De gediplomeerde trainer? Of de persoon met een grote rugzak vol levenservaring? ...

Er bestaat één cursus die aan alle eisen voldoet. Die klinkt zo..:

          "Neem je kruis op, en volg Mij."

Hoe? Door je leven te accepteren zoals het is. Door je lijden te aanvaarden als een waardig Soldaat van Christus.

Laten we ons kruis op ons nemen. Dat is óók medemens zijn. Of misschien leren we juist alleen zo een médemens te zijn? ..
De hemel werkt graag samen met bewogen harten.

Geen cijfers en resultaten, geen genezings-percentages, geen trainingen in genezing, geen evangelie van voorspoed, geen podia met populaire smilende succes-pastors.
Maar oprechte Compássion!
Mee-lijden en leven. Dat zal het Lichaam balsemen. Het zal de strijd in het hier & nu niet kunnen wegnemen, want de "heerser dezer wereld" raast door...
Maar het verlangen naar de eeuwige Stad, het Nieuwe Jeruzalem, zal louter toenemen.

Ja dan zullen we meer en meer met ons hart gaan voelen dat we uiteindelijk slechts om één reden zijn geschapen: Wandelen met God. De Meester volgen.

Beste mensen, we leven enkel van Genade. Maar deze Genade was en ìs niet goedkoop ...

Nee, ik geloof niet zo in al die snelle cursussen.

In alle nood hebben we elkáár nodig,

 en God boven alles.

   be God's !

Graankorrels in Gods akker

Christenland wordt steeds vaker en massaler geïnfecteerd met het dodelijke "succes"-virus. 
Het egoïstische idee, welke gebracht wordt als een evangelie, dat zegt dat wij succesvol zullen zijn als we geloven in onszelf en de woorden die wij uitspreken.. We zullen dan voorzeker 'slagen' in dit leven. We zullen een gezond lichaam hebben en houden, een goed zo niet riant inkomen genieten, goede relaties hebben, etc. etc. ...

"You are supposed to be powerful, that's Gods will for you!" (Joyce Meyer) of "Whatever I touch, is going to prosper and succeed!" (Joel Osteen) en oneindig meer van dit soort ijdele kreten van de populairste pastors dezer eeuw.

Oh hoe armzalig de mens die dit wenst te geloven. Beste mensen, geloof niet in deze nonsens. Ongelukkig zij die geloven in zichzelf ..

"Ik geloof werkelijk dat het de mens vergaat zoals het graan, word je niet gezaaid

om op aarde te kiemen, wat geeft het, je wordt vermalen tot brood."

―Vincent van Gogh, Saint-Rémy, 1889

De Zaaier, Vincent van Gogh, Arles, juni 1888

Kröller-Müller Museum Otterlo

"Men begint veeleer duidelijker in te zien, dat het leven maar een soort van bemestingstijd is, en de oogst niet hier."

―Vincent van Gogh, 1883

De Zaaier (naar Millet), Vincent van Gogh, Arles, juni 1881

Van Gogh Museum Amsterdam

Het is vandaag, 2 juni 2014, de 41e verjaardag van het Van Gogh Museum.

Een duim meer of minder op het schilderij maakte toen niet uit haha, zie filmpje.

"So go out and live real good and I promise you'll get beat up real bad. But,
in a little while after you're dead, you'll be rotted away anyway.
It's not gonna matter if you have a few scars.
But it will matter if you didn't LIVE."
―Rich Mullins

"Waarachtig, Ik verzeker u:

als een graankorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft het één graankorrel,

maar wanneer hij sterft draagt hij veel vrucht.

Wie zijn leven liefheeft verliest het,

maar wie in deze wereld zijn leven haat, behoudt het voor

het eeuwige leven.

Wie Mij dient moet Mij volgen:

waar Ik ben zal ook Mijn dienaar zijn, en wie Mij dient zal
door de Vader geëerd worden."

―Jezus, Johannes 12:24-26

Dìt leven, is het Evangelie niet...
Ons leven is als een graankorrel. Jezus zei dat als we niet bereid zijn te sterven aan onszelf, we niet meer dan ons armzalige eigen-ik blijven.
Als ons leven enkel gericht is op de oogst, op resultaat, op (geestelijk) succes, zullen we, ook al worden we uiteindelijk net als graankorrels 'in de grond gestopt', vruchteloos blijven.

Maar wie zijn leven in dèze wereld haat is in staat om zijn kruis op zich te nemen.
En dàn kun je een grote oogst nalaten op Gods eeuwige akkers ....

 

  ―|-| a n s

p.s. Lees hier meer over 'graankorrels'.

Sterrennacht en striae strepen

Deze wereld is helaas een plek waar gekunsteldheid het tè vaak wint van kunst ..
De pure schoonheid van het leven vinden we langs de ongebaande wegen, waar de mooiste veldbloemen gratis staan te bloeien.

Normality is a paved road: It’s comfortable to walk,
but no flowers grow on it.

―Vincent van Gogh

De schoonheid van het leven komt misschien wel het gaafst tot uitdrukking in ouder worden. In rimpels en littekens. In striae strepen en (over)hangende lichaamsdelen.
En misschien zelfs, of juìst, in zwakte en loslaten. In de kracht van overgave.

Al vanaf het moment dat we geboren worden sterft ons lichaam beetje bij beetje. Het gaat al snel bergafwaarts. Zèlfs als je het geluk hebt gezond te zijn ..
Gelukkig zij die bereidt zijn te wìllen sterven. Iedere dag een beetje meer.
Stop het 'werken' naar meer zelfvertrouwen of zelfverzekerdheid. Vergeet jezelf! Je zult het veel leuker hebben .. En de mooiste dingen zien ...

I often think that the night is more alive and more richly colored than the day.

―Vincent van Gogh

"Sterrennacht"
Vincent van Gogh, Saint-Rémy, juni 1889
MoMA, New York City

‘Zie, ik had een andere droom’ zei hij,

‘ik droomde dat ik de zon zag, en de maan en elf sterren die voor mij bogen.’

―Genesis 37:9

Sommige mensen zijn bang dat ze het in dit leven nooit zullen redden, wat "het" ook moge zijn. 
Het goede nieuws is: Dat zullen we ook nooit. Want wij zijn nietig, en God is alles. Zonder de God van zonnebloemen en zwaartekracht zouden we niet eens adem hebben.

Ons leven is uit God en voor God. We hebben niets meegenomen en kunnen niets meenemen.
We krijgen er wèl iets voor terug. Álles zelfs! Tenminste, wanneer je je aardse tent verlangt te verruilen voor een onsterfelijk lichaam. En dat kan alleen als we bereidt zijn te sterven, aan onszelf ...

Over ware kunst gesproken: 'k Verlang steeds meer naar die Dag waarop God mij (ver)pakt in een nieuw lichaam..
 Maran Atha!

   ―|-| a n s

Now I understand
what you tried to say to me
and how you suffered for your sanity
and how you tried to set them free
they would not listen they did not know how
perhaps they'll listen now

For they could not love you
but still your love was true
and when no hope was left inside
on that starry starry night

But I could have told you,
Vincent,
this world was never ment for one

as beautiful as you

Jezus is meer dan mijn vriendje

Nee, ik geloof niet in het knuffeldier-christendom van: "de Heer heeft grote plannen met je",

"De Heer wil je genezen!" of "Jezus is mijn Vriendje", etc.

Ik geloof dat het God niet heel veel uitmaakt hoe "succesvol" wij zijn. Ook niet hoe gezond en sterk we zijn en zelfs niet hoe oud of jong wij worden ...
God wil van ons maar één ding weten: Geloof je in Mij en houdt je van Mij?

Dè reden voor ons bestaan is deze: Om uiteindelijk je laatste adem te kunnen uitblazen en bij Jezus te zijn. Want zonder aards leven, geen eeuwig leven ..

~ Als je werkelijk gelooft dat God Goed is, laat Hem dan de dingen doen die Hij doet  ~

The way of God is a daily cross.

No one has ascended into heaven through an easy life.

~Saint Isaac of Syria

Dit leven is uiteindelijk niets anders dan een voorbereiding op het eeuwige leven.
Ieder mens heeft tenminste één roeping, dat is tevens de belangrijkste: Wandelen met God.

Vader God heeft maar één wens: Dat jij straks bent, waar Hij is. Welkom Thuis, vriend(in).
Àl het andere, is in ruime mate van minder belang ..

  be Gods ! 

Hierbij kun je lezen: Johannes 10:27-30 en Judas 1:24,25

Systeempjes

Is een volwassen geloof te herkennen aan iemand die om 5 uur in de morgen opstaat om 2 uur lang non-stop te bidden?
Paulus smeekte God om de doorn uit zijn lichaam weg te nemen, wat het ook geweest mogen zijn.
Maar God deed het niet...

God zei niet tegen Paulus dat hij de doorn verdiend had omdat zijn geloof te klein was.
God zei niet; dat is omdat jij geestelijk zo onvolwassen bent, Paulus.
God zei ook niet tegen Paulus dat hij vroeger moest opstaan om nog meer te bidden.
God zei niet dat hij eerst alle Psalmen en de Thora uit zijn hoofd moest kennen.

God antwoordde Paulus: Mijn genade is genoeg.

Als het niet goed met je gaat komt dat waarschijnlijk omdat je geestelijk leven te statisch is.
Je bent niet geheel vervuld met de heilige Geest. Je doet het allemaal niet goed genoeg.
Je bid te weinig, je leest de Bijbel te weinig. En dan komt er geestelijke strijd in je leven, en geen vrijheid...
Maar beste mensen, dit aardse leven is van nature al een strijd. Strijd de goede strijd.

Al deze kreten vloeien louter voort uit een systeemgeloof.

Het is Gods Evangelie degraderen tot het denken in systeempjes.

We houden elkaar als christenen voortdurend voor de gek. Want we kùnnen de goedkeuring van God niet verdienen. En God laat zich nooit en te nimmer voor ons karretje spannen.
Alles wat we ontvangen is uit genade. All is Grace.

We leven in een tijd dat ons als christen door andere christenen wordt wijsgemaakt dat Jezus de oplossing is voor bijna elk probleem in je leven.

"Àls je maar blijft verwachten! Jezus is niet enkel voor onze zonden gestorven, maar ook voor onze ziekten!
Wanneer je ziek blijft of maar geen andere baan kan krijgen moet er vast nog ergens in je lichaam een demoontje verstopt zitten. En daar moet je in Jezus' naam van bevrijd worden! Blijf verwachten, dan zal God je gebeden verhoren. Zegen!!"
Nee, nee mensen, zo werkt het niet.

God laat zich Godzijdank niet vangen in onze systeempjes.

Niet al Zijn wonderen kochten ons vrij, doch Zijn bitter lijden ..

  Zijn genade is genoeg


      -|-|.
 

God ervaren zit dieper dan je gevoel

De titel is een uitspraak van Henk Binnendijk.
Wij leven helaas in een tijd dat er binnen de Kerk meer dan ooit op ons gevoel gespeeld wordt. Natuurlijk, geloof gaat ook gepaard met gevoel. Wanneer wij de Heer leren kennen zullen we van tijd tot tijd iets heel bijzonders voelen. Een gevoel dat niet onder woorden te brengen is en de wereld ons nooit geven kan. Maar dat gevoel is er niet altijd.

Geloof gaat niet zozeer om gevoel, maar om gehoorzaamheid & vertrouwen. Vertrouwen op de rechtvaardige God. Zodat je dwars door alles heen steeds opnieuw je leven in Zijn handen kunt leggen. "Overgave".

Toch schieten ze als paddenstoelen uit de grond; de 'bedieningen' die zich richten op gevoel: op ervaringen, op bevrijding, op genezingen! en andere wonderen..
Er wordt wat op ons gevoel gespeeld! 
Maar gevoelens gaan fors op en neer, gelijk de woeste golven der zee.

Wat God ons geven wil is oneindig veel meer dan enkel ons gevoel in het hier & nu.

'God wil je een gezond en lang gelukkig leven geven!!'

Wanneer je bij deze dwaalleer een gezond Bijbels tegengeluid wil bieden, kun je vandaag de dag bijv. in één klap ontvriend worden van facebook, twitter en blogger. Ook 'in Jezus' naam'? Tja..

Er zijn best veel mensen die graag in sprookjes en toverformules willen geloven. Zoals bijv. Joël Osteen dat doet: "Je woorden bepalen je toekomst" (bekijk). Steeds meer christenen degraderen de Bijbel tot een soort ga-gemakkelijker-door-het-leven-handboek. Dat is een vals evangelie mensen. Ons geloof maakt van ons leven geen automatisch onbezorgd schoolreisje.

Ondertussen trekken in het kielzog van de wonderdoeners de wonderzoekers weer vrolijk verder... Van bevrijdingsconferentie naar genezingsdienst. Een onophoudelijke show van 'wonderen'.

Maar beste mensen, het is niets anders dan God voor ons karretje spannen:

Kom naar het wonder! Als volgeling van Jezus zal vanaf nu alles gelukken wat je doet, je zult in de zegen baden! Je hoeft niet langer ziek te blijven. Laat het lijden achter je!
Want: God wil dat je gezond bent! Ja, God is zó goed, whaha, halleluja!!

 Dit is God vernederen tot ons niveau.

Waar is nog het geloof ...

 dat in gehoorzaamheid en overgave zijn/haar kruis op zich neemt?
 die de chronisch zieke bezoekt?
 die de kreupele langs de kant van het leven verzorgt?
 die God vertrouwt in àlle omstandigheden?
 die boven alles verlangt naar het Eeuwige leven?

  

Geboortepakje en een naaktslakje

Heb vaak heimwee naar het Paradijs. Steeds meer eigenlijk. Aangewakkerd door o.a. pijn, eenzaamheid, prachtige natuur of gewoon een 'simpele' warme douche. Het paradijs: Gewoon in je Adamskostuum door de natuur banjeren, geen eenzaamheid voelen, een visje eten en nooit (meer) gestoken worden door muggen, teken of andere irritante zondeval-achtige nare beestjes..
Herkenbaar, die paradijselijke heimwee?

Paar weken geleden begroette ik een onverwachte bezoeker in de badkamer: Een naaktslakje. Het was niet in mijn eigen donkere badkamer, maar zo één waar je heerlijk een raampje kunt opendoen en dan een beek met watervalletjes hoort stromen, weet je wel ..

Finnihy River - Kerry, Ierland

Vond het een komisch moment; een naaktslak tegen de douchewand. De gedachte die bij me opkwam, terwijl lavendelschuim langs mijn lichaam droop, was dat deze slak zich niet hoeft uit te kleden om schoon te worden.. Geen huisje, geen kleding. Gewoon hélemaal naakt.

Is het niet zo dat wanneer wij ècht de Heer willen ontmoeten, wij naakt voor Hem zullen moeten staan? Bedoel uiteraard niet in ons 'geboortepakje', maar dat onze maskers bij Hem niet werken. Geen fratsen.
Wij kunnen ons voor de Here Jezus niet verbergen, gelukkig ...
Eigenlijk best een bevrijdende gedachte, niet?


 

"Take My Life and Let It Be"

Serie-Hymnen #5

Take My Life And Let It Be - 1874

Woorden: Frances Ridley Havergal, 1836 - 1979

Muziek: Henry A. Cesar Malan, 1787 - 1864

"Sterker nog, alles beschouw ik als verlies. Het kennen van Christus Jezus, mijn Heer, overtreft immers alles. Omwille van Hem heb ik alles prijsgegeven; ik heb alles als afval weggegooid. Ik wilde Christus winnen."

―Filippenzen 3:8

Deze oude hymne behoort tot mijn persoonlijk favorieten. Maar goed, die heb ik er veel ;-)

Frances schreef dit lied op een melodie uit 1827 gecomponeerd door ene Cesar Malan. Een melodie die dus al ruim voor haar geboortedag bestond.
Ergens op internet kwam ik de parallel tegen met Cesar Millan, de man die bekend staat als de "dogwhisperer". Maar de componist van deze mooie melodie met bijna dezelfde naam als de man die met honden 'fluistert', fluisterde met God... Frappant detail is dat als we de letters van dog omdraaien, God lezen. Cesar Malan, de Godwhisperer ....

Overigens wordt dit lied in 7 verschillende melodieën gezongen. Zelf vind ik de Nottingham Mozart uitvoering erg mooi. Deze klinkt een beetje Keltisch.

Frances was de dochter van een invloedrijk Anglicaans geestelijke, William Havergal. Hij was voor haar een belangrijke inspiratiebron. Ondanks haar povere gezondheid was Frances een goed studente. Op 4-jarige leeftijd kon ze al Bijbelgedeelten uit haar hoofd citeren en op latere leeftijd beheerste zij meerdere moderne talen en tevens Grieks en Latijn.

Hoewel Frances haar hele leven al christen was voelde ze dat er iets ontbrak in haar geestelijk leven. Op 2 december 1873, een adventszondag, ontving ze van iemand een boekje met de naam All for Jesus waardoor ze een heftig bekeringsmoment doormaakte.

Een paar jaar laten bracht ze samen met 10 anderen mensen een een paar dagen door in een buitenhuis. Sommige van hen waren niet-christen, andere waren dat wel maar niet echt in overgave tot de Heer.
Voor dat het samenzijn aanving bad ze: "Heer, geef me alles wat ik nodig heb in dit huis."
Ze bedoelde woorden om de anderen aan te raken met het Evangelie. Nog voor het einde van haar verblijf waren ze allemaal tot bekering gekomen. Op de avond voor vertrek was Frances zó opgetogen over dit wonder dat ze de slaap niet kon vatten en schreef toen dit gave lied, "Take my life".
 

Toen ze op een dag haar eigen lied zong werd ze in het bijzonder stil gezet bij de woorden Take my silver and my gold; not a mite would I withhold.
Mevrouw Havergal bezat een redelijke verzameling sieraden. Zilver en goud dus.. Ze besloot alles weg te doen. Tja, wat heb je daar ook aan hè. 
Hierover schreef ze het volgende aan een vriendin: "Vandaag liet de Heer mij de volgende stap zien en ik heb besloten mijn eigen woorden letterlijk te nemen: Ik geef al mijn versieringen aan de Missionary House. Ook het kabinet met juwelen die vast veel geld zal opbrengen want er zaten bijna 50 juwelen in. Nooit eerder pakte ik een doos in met zó veel plezier!"

Frances had haar hele leven een fragiel lichaam, een zwakke gezondheid. Toen ze 42 jaar jong was en haar arts haar vertelde dat ze er slecht aan toe was en niet lang meer te leven had, antwoordde ze: "Dat is haast te mooi om waar te zijn!" En o, wat kan ik vandaag de dag haar hartenkreet goed begrijpen ..
Aan het voeteneind van haar bed had ze een bordje met haar favoriete tekst geplaatst die ze met haar blote ogen kon lezen: "Het bloed van Jezus Christus reinigt ons van alle zonden."

Frances schreef o.a. ook I gave my life for Thee en I am trusting Thee, Lord Jesus. 
Ze stierf op 46-jarige leeftijd. 

In Nederland kennen we dit lied als "Neem mijn leven, laat het Heer", gezang 473 uit het Liedboek voor de Kerken. Kees Kraayenoord zingt dit lied op het prachtige album Jezus leven, van mijn leven.

. 

De cursus van je leven

De blijmoedige christen kan anno 2013 op veel manieren een beroep doen op een coach die "professionele hulp" aanbiedt:

- Hulp in het benutten van je talenten.

- Hulp in het verwezenlijken van je dromen.
- Hulp in je herstelproces.
- Hulp in je genezingsproces.
- Hulp in je bevrijdingsproces.
- Hulp bij het zijn van een lijder.
- Hulp in het worden van een leider.
- Hulp bij het hebben van een goed huwelijk. Tja..
   etc.

Het wemelt van de trainingen, seminars en workshops.

Allen met het hoogste doel om "geestelijk te groeien", menen de christelijke "trainers" op hun websites.

Echter, mijn vraag die dan steeds groter wordt is deze:

Wie zijn nu eigenlijk de hulpbehoevenden? En wie zijn ècht Getraind?

De "gediplomeerde trainer"? Of de persoon met een grote rugzak vol levenservaring?..

Er bestaat één speciale cursus. Een cursus die je niet even in de avond doet ofzo. Ook niet in 14 zaterdagmorgens. Het is de Levenscursus:  Neem je kruis op, en volg Mij. ~ Jezus.

Hoe? Door je leven te accepteren zoals het is.

Door je lijden te aanvaarden als een waardig Soldaat van Christus. En dat gaat niet vanzelf.. Nee, dat is een heilig en pijnlijk proces van loslaten en overgave. Om mét Hem te sterven.

Beste mensen, daar bestaat echt geen training voor..

Het leven zèlf is een training. Een strijd die God vanaf de zondeval in de mensheid heeft gelegd, dacht ik. Strijd de goede strijd.

Heel aardig hoor, om vanuit je strak gestyleerde kantoortje met een rits aan Apple gadgets een training te verzinnen. Een uitgekiend werkboek waarmee ook jìj uit je gebrokenheid kunt komen.. Maar zo'n training veranderd ons hart niet Echt. Toch?

Nee het spijt me, ik geloof niet zo in al die cursussen.

 In alle nood moeten wij elkaar liefhebben, we hebben elkáár nodig,

  en GOD boven alles ..

   .. Heb goede moed, Ik heb de wereld overwonnen!

 Hierbij kun je lezen: Jakobus 1:2-18

Schijnwerpers, blitse video's, geluidversterkers, grappen en 'wonderen'

De woorden die de titel van dit blogje vormen, zouden maar zo de dingen kunnen zijn die je onthouden hebt na een bezoek aan een christelijke samenkomst anno 2013.

Wat een beetje uitraakt zijn sààie samenkomsten met een sààie dominee, zonder beamer en schijnwerpers. Pfff. Zó saai, zó 1997... Wij willen meer van de Geest!!

Wat helemaal 2013 is?
Dat we in Nederland opeens allemaal "leiders" moeten zijn. Het lijkt wel of half christenland momenteel bezig is hoe (in theorie) een gezegend leiderschap er uit zou moeten zien.

Wat ook lekker trendy blijft: Velerlei stappenplannen, bevrijdingsbedieningen en workshops.

Samenkomsten moeten inspelen op de tijdgeest en dus vooral op ons gevoel.
Daarbij lijkt met name laagdrempeligheid hoog in het vaandel te staan

bij de hedendaagse "church planter".

Wat ook steeds meer ìn wordt: Mannenweekenden of "karakterweekenden":
Het kan zijn dat je hier tussen het bidden en zingen door de mogelijkheid krijgt om een rondje om een paar peperdure sportwagens te lopen. Of een potje paal-werpen kunt doen. Of de "sterkste man van Nederland" aan het werk kunt zien! Of een heuse veldslag mag imiteren in de echte Schotse of Ardense velden! Hoi! wat een èchte 'mannelijke' geestelijkheid .. ;-)
Maar goed, ieder zijn ding natuurlijk.

De traditionele kerk heeft de afgelopen eeuwen over het algemeen genomen

tè veel dingen op de geestelijke plank laten liggen.

Vandaag de dag is er kennelijk veel behoefte aan moderne samenkomsten en 'speciale' conferenties of weekenden. Maar je begrijpt het al.. ondanks alle mooie kanten van heden-daagse Evangelische samenkomsten, vallen de meeste van bovengenoemde zaken ver buiten mijn behoeften. Het spijt mij mensen, maar kan de geestelijkheid er vaak maar zo moeilijk in ontdekken.. Het zal wel aan mij liggen.
 

Wat ook hot is zijn uitgekiende modellen voor grote kerken die wekelijks een "excellente" en succesvolle samenkomst neer willen zetten.

En natùùrlijk de genezingsdiensten... 
Ze lijken steeds populairder te worden.
Er gebeurd tenminste wat op het podium hè..
Er worden zelfs trainingsdagen over genezing gehouden.
'Ben benieuwd wat God vanavond gaat doen! whaha! amèn?!!' ..

Wat een beetje uit lijkt te raken is het onbegrijpelijke maar eenvoudige Evangelie van Jezus Christus die voor ons gekruisigd is ...

Het offer van Christus en Zijn licht,

doet alle geluid-en lichtshows verstommen en verbleken.

De Messias voerde geen show op toen Hij zei: "Het ìs Volbracht."
Wordt weer stil mensen. Stil tot de Heer.
Morgen is het Palmzondag of Palmpasen. De laatste zondag voor Pasen. Dan begint de zoge-noemde Goede Week. Ook wel Stille Week.
Een stille week toegewenst allemaal -- en morgen een geluidsarme samenkomst ....

Hierbij kun je lezen: Filippenzen 2:2-8 en 2 Timotheüs 4:2-5