Top12 (24) - Bijbel hoofdstukken

1. Johannes 14
2. Psalm 73
3. Johannes 17
4. 2 Korinthe 4
5. 1 Koningen 18/19
6. Mattheus 6
7. Filippenzen 2
8. Psalm 63
9. Jesaja 40/41
10. Genesis 46
11. Psalm 77
12. Kolossenzen 3
13. 2 Petrus 1
14. Openbaring 22

   Klik op de namen om het hoofdstuk te lezen.


De laatste Top12. Zijn jullie eindelijk van die lijstjes af ;-) Vandaag Bijbel gedeelten.
Hoofdstukken, om precies te zijn. Teksten worden al snel eilandjes en in die zin vaker uìt de context gehaald dan er in gehouden.. Bekend voorbeeld van tekstje-eruit-pikken is de verpersoonlijking van Jeremia 29:11. Verhalen of zelfs hele boeken is daarentegen weer zo veel tegelijk en ook een beetje te makkelijk.
Een Top12 van Bijbelhoofdstukken samenstellen; best wel een lastige opgave hoor. Daarom is het een Top14 geworden; 2 x 7 is immers 14  :-)
Als het om Bijbelboeken gaat staat het Johannes evangelie bovenaan, Jezus' eigen woorden.

―  Elia door de raven gevoed  ―

1 Koningen 19 hoort onlosmakelijk bij 1 Koningen 18
Deze poster hangt in m'n ateliertje
Elia is tevens mijn favoriete Bijbelfiguur

Veel van onze 'favoriete bijbelteksten' worden favoriet na een bijzondere gebeurtenis of bv. een onvergetelijke preek. Ze worden deel van ons leven...
Hoe dan ook: De Bijbel is het Woord van God. Gratis. Niet om elkaar omver te meppen met eigen waarheidjes.. maar om God Zélf te vinden...!

Met dank overigens aan de zelden commercieel ingestelde Evangelische Omroep voor hun gratis online Bijbel welke ik heb gebruikt voor de links. Het is de NBV BEAM jongerenbijbel. Laten we hopen dat deze online bijbel (wél) gratis blijft. Immers, alles is genade..

Genade zij u en vrede,


     -|-| a n s

Genoeg lijden om mij door U te laten leiden

" Here Jezus, het schijnt dat U slechts 33 jaar op aarde hebt vertoeft.

Volgend weekend herdenken wij doorgaans eigenwijze gristenen weer dat U Uw geest hebt uitgestort.

Om ons troost te geven. Vanwege Uw fysieke afwezigheid alhier, als ik het goed begrijp.

Nou, veel mensen, eigenlijk ieder eerlijk mens, kunnen wel een beetje troost gebruiken ...

Ik ben er ook zo één, zoals U weet. 

Sinds een kleine 2000 jaar woont U weer thuis, bij Uw Abba.
En Heer, U hoort al onze gebeden die wij sindsdien vanaf de aarde fluisterend, smekend, schreeuwend of stotterend de lucht insturen. Toch?

Maar soms denk ik en soms steeds vaker: U hoort ze wel, maar wat doet U er mee?
Er is zo onbegrijpelijk veel pijn en lijden in deze wereld! Here!

Hallo?!

Bootvluchtelingen die nooit levend het land halen. Aardbevingen. Scheidingen. Hongersnood. Zwaar gehandicapten. Onthoofdingen. Strafkampen vol christenen en niet-christenen. Kanker. Tsunami's. Intense armoede. Epidemieën. Zwaar Onrecht.
Idiote chronische ziekten. Ondraaglijke pijn. Ontelbaar ondraaglijke pijnen!

Houdt het dan nooit op?! Hoe lang nog, Heer?

Ik zou U wat willen vragen Heer, en het klinkt misschien een een beetje onbeleefd, maar:

Bent U ons vergeten sinds U omhoog vloog?

U zocht ooit naar geloof alhier, maar vond bijna niemand..

Enkele vrienden volgde U.

Sommige nieuwsgierigen waren overdreven enthousiast en sloten zich ook aan bij het groepje volgelingen. Maar dat was vaak alleen wanneer U wonderen verrichtte.

Ach, er is niet veel nieuws onder de zon hè Heer ...

Toen U zich verlaten voelde, tranen liet en bloed zweette, en Uw vrienden U in de steek lieten, wist U tóen al dat ons leven ook niet bepaald makkelijk zou worden? Écht?!

Ik begrijp het soms gewoon niet meer.

Ach, ik weet ook wel dat U bent begaan met al ons verdriet. U bent bekend met onze zorgen en eenzaamheid.

En ik weet wel, dat wanneer al het lijden in de wereld verklaard zou worden, er nog steeds evenveel lijden zijn zal.

Ik weet ook Heer, dat onze "waarom's?" altijd waarom's blijven zolang wij nog hier aan deze wereld kleven.

Maar waarom dan?

Zou het (pijn)lijden vanaf nu dan misschien ein-de-lijk ietsje minder kunnen Heer?
AlstUblieft !?!
Trouwens, waarom bent U eigenlijk nooit onder de indruk van ons? Ook niet van onze boosheid?? ..

U bent mijn kompas op de reis door dit leven. Maar soms vraag ik mij af of mijn kompas nog wel werkt, of U mij echt nog wel leidt.

Tenzij ik mijzelf er maar weer bij neerleg, dat Ú mij geleid hebt, tot op de plek,
waar ik nu ben ...

Een plek die meestal verloren genoeg voelt,

om mij door U te laten leiden.

Ja, 'k weet het Heer, botvierde weer eens al mijn pijn en frustraties op U.. op die Ene,

die het méést van mij houdt .....
Vergeef me, en geef ons vandaag het Brood dat wij nodig hebben.
Totdat Uw Feestelijk diner aanvangt,
  תודה (dank U !)
    amen."

        ~


Hierbij kun je lezen: Psalm 77:2-14, Psalm 42, Jesaja 25:6-10 & 55:8,9.

Dit blogje schreef ik gedeeltelijk eerder en is geïnspireerd op het (h)eerlijke lied "Hard to get", 
geschreven door singer/songwriter en mijn geestelijk vader Rich Mullins. (zie de tekst bovenin de header)

Dit lied, dat 1 van de 9 is op het album The Jesus Record, nam Rich
op een cassetterecorder op, 9 dagen voor zijn onverwachte dood.

"Just As I Am"

Serie-Hymnen #18

Just As I Am - 1836

Woorden: Charlotte Elliott, 1789 - 1871
Muziek: William B. Bradbury, 1816 - 1868

"Al wat Mij de Vader geeft, zal tot Mij komen; en die tot Mij komt,
zal Ik geenszins uitwerpen."

―Johannes 6:37

Just As I Am. Er is maar 1 oude hymne die ik nóg mooier vind, zie: Songs. Wat een prachtig lied is dit!
Er bestaat waarschijnlijk ook geen ander lied met bijbehorende geschiedenis, die meer aan mijn persoonlijke situatie doet denken dan deze hymne. Juist in tijden als nu, waarin mijn gezondheid mij weer eens akelig in de steek laat.

Zal proberen dit verhaal hier zo compact mogelijk weer te geven.
Bij het lezen en luisteren van haar verhaal kan ik overigens mijn ogen nauwelijks droog houden. Mede misschien ook door de vredige melodie. Haar geschiedenis en worsteling; het is zó herkenbaar.. En dat zal zeker gelden voor ontelbaar chronisch zieke christenen.
Wat een troostvol lied! Vooral nu, in een tijd van ongekende leugens binnen het Lichaam...

De Engelse Charlotte Elliott werd geboren in de Londense wijk Clapham. Op 18 maart 1789. Tot haar 30e levensjaar was ze een gezonde en gelukkige vrouw. Maar het noodlot sloeg toe. Bij mij was dat trouwens op mijn 16e, maar dat terzijde. Tja, toen ik zo jong was waren er nog geen "wonderlijke zondagen" in Veenendaal, anders was ik héél misschien nooit zo ziek geworden... maar ook dit geheel terzijde ;-)

Charlotte schreef tot aan het begin van haar ziekte humoristische cabaret teksten en schilderde en tekende portretten. Ze was creatief.
Vanaf haar dertigste echter, liet haar gezondheid haar plotseling ernstig in de steek en werd ze in korte tijd bedlegerig. Herkenbaar..
Steeds vaker gaf het ziek-zijn haar een moedeloos en verbittert gevoel. "Als God van mij hield, had Hij mij nooit zo behandeld!", zei ze.

César Malan op bezoek bij Charlotte

In de hoop haar te kunnen helpen kwam op 9 mei 1822 de bekende Zwiterse evangelist César Malan bij de Elliott's op bezoek. De familie woonde inmiddels in Brighton, maar voor Charlotte werd het er niet bepaald Brighter op.
De volgende 52 jaar zou ze invalide en met pijn en een intense vermoeidheid door het leven moeten. Toch, die dag veranderde er iets wezenlijks bij de chronisch zieke Charlotte.

Toen Malan met haar sprak zag hij haar wanhoop, verdriet, bitterheid en emoties. Maar gaandeweg hun gesprek werd ze rustiger. Charlotte vroeg César: Wat is je medicijn?
Dr. Malan antwoordde:
"Kom, gewoon zoals je bent, een zondaar, tot het Lam Gods dat de zonden van de wereld wegneemt."

Johannes 6:37 werd haar redding, haar levenstekst ...

The one who comes to Me,
I will by no means cast out.

Charlotte's broer, de voorganger Henry Elliott, zou jaren later geld inzamelen voor een nieuwe school voor de kinderen van armere predikanten in Engeland. Voor deze gelegenheid schreef Charlotte in 1836 dit gedicht, de woorden van Just As I Am. De stencils werden door geheel Engeland verspreid. Verkoop ten gunste van de St. Margaret's Hall, Brighton. Met als subtitel: Him that cometh to Me, I will in no wise cast out. Eronder stond haar songtekst afgedrukt. De hymne die ooit wereldberoemd zou worden, was geboren.
Het zou het meest gebruikte lied voor de oproep tot bekering worden. (ook wel: altar call)

Dr. César Malan schreef óók hymnen. Volgens meerdere bronnen zelfs meer dan 1000. Ook heeft hij muziek voor hymnen gecomponeerd. Zijn bekendste melodie is die van het lied "Take my life and let it be". Wat Isaac Watts voor Engelse hymnody betekent heeft, zo Malan voor Frankrijk.

Charlotte Elliott stierf uiteindelijk op 82-jarige leeftijd. 
Ze heeft 150 hymnen geschreven waarvan er 115 werden gebundeld in The Invalid's Hymn Book.
Er wordt gezegd dat de familie ná haar dood meer dan 1000 aan Charlotte gerichte brieven vond, waarin men hun dank betuigden voor het lied dat hun hart had aangeraakt.


Invalide of niet, als je je leven in Gods handen kunt leggen, zal je leven méér dan waardevol zijn. Eéuwig.

Just As I Am is ook onlosmakelijk verbonden met het werk en leven van evangelist Billy Graham.
Tijdens de talloze evangelisatie-campagnes van Billy Graham zouden ruim een eeuw later, onder de klanken van Just As I Am, meer dan 3 miljoen mensen naar voren komen om hun hart aan Christus te geven. Leuk toeval: De thuisbasis van de bediening van Billy Graham is sinds jaar en dag gevestigd is in Charlotte, North Carolina.

Overigens is het ook bijzonder dat Billy Graham nog onder ons is.
De inmiddels 96-jarige Graham heeft tijdens grote en minder grote bijeenkomsten gedurende 60 jaar het Evangelie aan 215 miljoen mensen in 185 landen mogen verkondigen. Ongelofelijk.. maar waar.

Alleen de eeuwigheid zal ons kunnen vertellen hoeveel levens eeuwig veranderd zijn middels het

Just As I Am van Charlotte Elliott

Baylor University Libraries

Het verhaal van Just As I Am in 3 minuten

Wie tot Mij komt, zal Ik geenszins uitwerpen

Just As I Am

       ―|-| /-\ |\| S

Bronnen: '101 Hymn Stories'―Kenneth W. Osbeck en 'Then Sings my Soul'―Robert J. Morgan.

Instead of giving advice, solutions, or cures . . .

"When we honestly ask ourselves which person in our lives

mean the most to us,

we often find that it is those who,

instead of giving advice, solutions, or cures,

have chosen rather to share our pain and touch our wounds with

a warm and tender hand.

T he friend who can be silent with us in a moment

of despair or confusion,

who can stay with us in an hour of grief and bereavement,

who can tolerate not knowing,

not curing, not healing ..

and face with us the reality of our powerlessness,

that is a friend who cares."

―Henri Nouwen, 1932-1996

     Amèn,
           ―|-| .

Die lege stoel

onderOnsje #24

  L ieve Jezus,
'k snap er soms geen bal meer van.
Hoe lang nog?!
In Uw Verzamelde Werken lees ik in Psalm 119:50 "Dit is de troost in mijn ellende: dat Uw belofte mij doet leven."
Heer, deze troost is lang niet altijd voelbaar. Zo onzichtbaar..
En die belofte Heer, hoe lang nog?!
Hoe lang nog ....

Het geknakte riet breekt Hij niet af,
  noch dooft Hij de kwijnende vlam.
totdat het recht dankzij Hem overwint!
  Op Zijn naam zullen alle volken hun hoop vestigen.
~Mattheüs 12:20,21





   Mijn vriend,
het spijt me voor je.
Je weet Ik ben altijd eerlijk, en eerlijk gezegd verlang Ik minstens zoveel naar Mijn wederkomst dan jij. Geloof Mij maar.
Ik ben de Hoop die doet leven. Ik ben bij je, onzichtbaar.
Die lege stoel naast je bed? Hij zit Mij prima hoor.. Praat maar fluisterend met Mij,
ook al zie je me niet, Ik zit naast je.
Probeer geduldig te zijn, en weet dat Ik God Ben,
 de Eeuwige.

   ~ 
      

"Safe in the arms of Jesus"

Serie-Hymnen #6

Safe in the arms of Jesus - 1868

Woorden: Fanny J. Crosby, 1820 - 1915

Muziek: William H. Doane, 1832 - 1915

"Hij nam de kinderen in Zijn armen en zegende hen."

~Marcus 10:16

Fanny Crosby, de blinde poëet en Amerika's "Mother of modern congregational singing" en "Queen of Hymns", trouwde op 5 Maart 1858 in stilte met Alexander Van Alsteine.

Slechts een jaar later werd het pasgetrouwde stel getroffen door een tragedie. 

Blij in verwachting van hun eerste kindje, gebeurde er iets dat Fanny diep in haar hart trof.

Later schreef ze in haar biografie: "God gave us a tender babe, soon the angels came down and took our infant up to God and His throne."

Het verlies had een diepe impact op het leven van Fanny. Volgens een goede vriend was ze niet in staat om er ook maar één keer over te praten. Fanny heeft de rest van haar leven gerouwd om het verlies van hun enige kind Frances, die 1 dag oud werd.

Jaren later, in 1868, klopte Howard Doane op de deur van Fanny's appartement in Manhattan. "Ik heb maar een uurtje want ik mag de trein naar Cincinnati niet missen", zei hij. "Hoor eens, ik heb een mooie melodie! Ben benieuwd wat het jou zal zeggen." Hij neuriede de melodie en Fanny riep na haar handen ineen geklapt te hebben: "Het zegt 'Safe in the arms of Jesus!'"

Het lied was in een half uur geschreven.

Safe in the arms of Jesus werd één van Fanny's meest bekende en gezongen hymne.
Niet veel later liet ze weten dat het lied bedoeld was "voor hen die rouwen, in het bijzonder voor de moeders die hun kind hebben verloren." Wanneer ze een met droefheid geslagen moeder probeerde te troosten zei ze: "Onthoud, je kleine lieveling is nu Safe in the arms of Jesus."

John Hall, predikant van de Presbyterian Church van Fifth Avenue, New York City, vertelde Fanny dat voor moeders die hun kind hadden verloren geen lied zoveel vrede gaf dan haar hymne, meer dan welk lied ook.

Het lied werd ook gezongen tijdens de begrafenis van Ulysses S. Grant, de 18e president van de Verenigde Staten, 1885. De man die altijd even stoïcijns op een 50 dollar biljet prijkt ..

Safe in the arms of Jesus

Safe on His gentle breast
There by His love o’ershaded
Sweetly my soul shall rest

~  Veilig in Jezus' armen  ~

  Op duizenden en duizenden grafstenen wereldwijd is deze songtekst van Fanny gegraveerd.
Als een stille maar blijvend getuigenis.
Graven van talloze kinderen en ook van volwassenen.

Totdat de Dag zal aanbreken,
dat alle graven van Zijn kinderen zullen opengaan!
Wanneer de zee zijn doden zal teruggeven en zerken zullen barsten.. 
wanneer de ontslapenen zullen opstaan,
klein en groot,
dan zal het Grote Familiediner eindelijk aanvangen ..

Therefore, holy brothers and sisters, who share in the heavenly calling,
fix your thoughts on Jesus.
Christ is faithful as the Son over God’s house. And we are His house, if indeed we hold firmly to our confidence and the hope in which we glory.

~ Hebreeën 3:1,6

         ―|-| /-\ |\| S

Zuchten, zorgen, zingen

Heer,

leer ons meer te geven

opdat Uw genade meer zichtbaar wordt

Heer,
leer ons vergeven

opdat we vergeving zullen ontvangen

Vader van de Zoon,

breng licht in ons bestaan

verlicht onze lasten

Geef ons boven alles, Heer,

de moed om zwak te durven zijn

opdat we de pijn van anderen zien en
in Uw geest kunnen zorgen

Geef ons oren,
 die het zuchten horen

opdat ons zuchten zal veranderen in zingen

Een lied van Glorie

Troost ons
Neem ons bij Uw hand
leidt ons door de strijd die leven heet

Laat U, Heer Jezus,

onze vreugde zijn voortaan

De bron van hemelse blijdschap!

Eeuwige Vriendschap



|-| /-\ |\| S

Pijn

Heb de laatste maanden weer vreselijk veel pijn. "Pijn in mijn lijf".
Pijn went niet. Nooit. Geen dag. Geen uur. Helaas is er weinig aan te doen. Enkel eens een extra dosis pijnstillers. Botpijn, zenuwpijn vanuit het centrale zenuwstelsel, spierpijn.
Het blijft niet bij pijn alleen. Was dat nog maar zo. Naast de pijn ben ik ook vaak ziek. Wordt bijna dagelijks wakker met een raar grieperig gevoel, te vaak ga ik er ook weer mee naar bed..
Tevens ben ik altijd vermoeid waarbij de letters "moe" niet recht doen aan het gevoel van uitputting.

Eind 1999 werd ik gediagnosticeerd met ME en Fibromyalgie. Moest ik mee leren leven zeiden de artsen. In 2005 kwam daar de diagnose Ziekte van Lyme bij.
Mijn ziek-zijn is na 9 jaar rechtszaken en strijd nooit erkend door het UWV. Voor degene die dit orgaan niet kennen; moet je ook niet willen. Samenvattend: Kil en corrupt.

Waarom dit blogje?
Wil graag uitleggen dat dit soort aandoeningen en chronisch ziek-zijn niet uit te leggen is... Soms is er nauwelijks mee te leven. Voornaamste boosdoener? Onbegrip.
Er zijn altijd mensen die menen dat het deels of geheel aan jezelf ligt. Overigens zijn dit 9 van de 10 keer degenen die hun leven lang al kerngezond zijn.

Daarmee kom ik tot de kern van dit blogje: Ditzelfde principe zie ik helaas terug in Christenland. De broers en zusjes in de Heer die mij doorgaans het meest bemoedigen zijn niet degene die zo graag voor mijn genezing wensen te bidden. Nee, het zijn de enkelingen die middenin de omstandigheden een arm om mijn schouder leggen en bidden voor kracht en troost. Meehuilen. Meelachen is easy. Maar mee-lijden, dat wordt een heel ander verhaal ..

Toch geloof ik dat de grootste zegen ìn de gebrokenheid ligt

Helaas begrijpen de wonderzoekers en wondergoeroes van deze eeuw hier kennelijk bar weinig van.
Zij lijken maar één ding te willen: Een gezond en gelukkig leven. En wel hier & nu!

Deze lieden verwarren dit ook nog eens met Het Koninkrijk. Met alle gevolgen van dien.
Ze selecteren hun favoriete teksten en herschrijven de rest.. Oprechte christenen raken uiteindelijk verward door de valse boodschap van "de Heer wil je genezen", die ook in ons land steeds populairder wordt.
Maar het genezingsevangelie is de grootste leugen in Christenland. Het maakt meer kapot dan het Lichaam lief is.

Nee, pijn went nooit. Maar achter al het fysieke lijden is er een groter verdriet, namelijk de leugens van de 'wonderdoeners' ..

Gezond of ziek, pijn of niet, alleen of getrouwd: Laten wij elkander zegenen met liefde en meelijden en samen uitzien naar de hemel waar Jezus is en geen pijn en verdriet meer zijn zal. Dan zouden we toch nu al een stukje dichter bij de hemel zijn?
Over Koninkrijk gesproken ...
 

p.s.
begin 2014 zijn er twee diagnoses bijgekomen: Astma + de zogenoemde zenuwaandoening Dunnevezel neuropathie.

De geringe last die we tijdelijk te dragen hebben, brengt ons een eeuwige luister,

die alles omvat en alles overtreft.

Wij richten ons niet op de zichtbare dingen maar op de onzichtbare,

want de zichtbare dingen zijn tijdelijk,

de onzichtbare eeuwig.

―2 Kor. 4:17,18

Eenzaamheid

Ik weet niet hoe en waarom maar ik heb iets met Eenzaamheid.

Een overigens niet gezochte eenzaamheid, maar een trouwe metgezel op de onverwachte wegen van dit leven.

Wanneer je alleen leeft ben je vaak eenzaam. Toch is dat slechts een gevoel, dacht ik.
Want laten we eerlijk zijn, ergens diep vanbinnen voelen wij ons allemaal eenzaam.

Zou het zo kunnen zijn dat deze eenzaamheid voortvloeit uit een soort ingeboren heimwee?
Kan niets anders zijn dan ons collectieve heimwee naar het Paradijs.

Een universeel verlangen naar volmaakte vrede.

“If we find ourselves with a desire that nothing in this world can satisfy, the most probable explanation is that we were made for another world.”  ―C.S. Lewis.

Eenzaamheid wordt versterkt door pijn: Fysieke pijn die niet ervaren wordt en kàn worden door de mensen om je heen. Of door geestelijke pijn, die niemand anders kan voelen dan enkel jijzelf.
Of wanneer het water tot aan je lippen komt staan in deze tijd van economische crisis.
Gevoel van eenzaamheid wordt versterkt wanneer je niet meer bij datgene kunt komen waar je het meest van houdt.

Eenzaamheid kent maar 1 loyale reisgenoot: Jezus.
Loop met moedige stappen het Onbekende tegemoet. Probeer zo dichtbij te komen als maar mogelijk is. Raak de Liefde aan. Wandel dan weer terug in het besef dat enkel de Eeuwige je kan omarmen met een eeuwige liefde. ―Jeremia 31:3.
En heb de moed om uit te delen.
Als God zwijgt, geef dan niet op. Want wanneer je aardse dromen uitéén lijken te spatten, wordt een hemelse droom (pas) zichtbaar ...

All the hearts who are content
And all who feel unworthy 
And all who hurt with nothing left
Will know that You are holy

 

Bij God kom je thuis

re-edited post

Nog één dag, en 2012 is verleden tijd.. Wèèr een jaar voorbij.
Wat zal 2013 ons brengen? .. Schuldencrisis, Midden-Oosten, Islam, Europa, Amerika etc.
Zal het individualisme nog verder toenemen?
In de toekomst kijken kan niemand. En dat is maar goed ook.

Elk jaar is weer een mix van vreugde en tranen. Sommige jaren zijn gevuld met vreugde.
In andere jaren hebben tranen de overhand.

"Zalig hen die treuren, want zij zullen vertroost worden", zegt Jezus in De Bergrede.
Maar waarom? Huilen is toch niet leuk? Huilen komt toch meestal voort uit verdriet? Wat is daar nu zo "zalig" aan? Is de troost die volgt zoveel meer waard dan de tranen?
Ja .. Omdat tranen in Góds ogen kostbaar zijn.
Lees maar mee:

"Wie met tranen zaaien, zullen oogsten met gejuich", zegt de Psalmdichter in Psalm 126.

Tranen van verdriet zijn voor God kostbaarder dan goud.
Verspil je tranen dus niet, en geef ze aan God, Hij huilt ook weleens. De HEER zegt: Ik heb gezocht, maar Ik vond niemand. Jezus weende over Jeruzalem, zie Lucas 19:41.

                                                                                        
"One sees great things from the valley; only small things from the peak."
~ G.K. Chesterton.

Op de 'top' van je leven, of in een diep dal: De Heer wil je omarmen. Hij houdt van je!

Het is de allerhoogste vorm van Intimiteit: Met Jezus wandelen. Een onderonsje met Hem; pratend over alles wat er in je leven geweest is: Pijn en vreugde, verdriet en blijdschap. Vragen en verlangens. Hoop en wanhoop. Tranen en toekomst. Een blijvende Toekomst.

Vlak voordat Jezus aan het Kruis stierf, fluisterde Hij; 

'Abba, lieve Papa, ik kom. Ik kom thuis, in Uw handen beveel ik mijn geest; in Uw hart beveel Ik mijn hart. Papa, het is volbracht. Ik kom Thuis'.

Gods liefde voor ons kan bijna niet mooier verwoord worden dan in Hooglied 7:10 (NBV vs. 11) :

         Ik ben van mijn Liefste en Zijn begeerte gaat naar mij uit.

   

Gebroken, gescheurd, gelijmd, gerafeld.
Soms bijna doormidden.

Geen hart is heel.

Maar Gods vaderhart gaat uit naar ons hart. Altijd weer.

Bij God kom je thuis.
God zelf ìs ons eeuwige Thuis.

In een Opstandingsleven zullen er tranen over je wangen kruipen. Maar denkbeeldig bloed zal aan je wangen blijven plakken als een teken van de hoogste Liefde!

Jezus zelf zal àl je tranen afwissen met Zijn eens bebloede doorboorde handen ..

God weet wat tranen zijn, Hij weet waar ze vandaan komen en Hij weet wat ze met ons kunnen doen. Daarom bewaard Hij ze zelfs, in "Zijn fles" -Psalm 56:9. Zie ook: Hebreeën 4:15.

Tranen zijn kostbaar. Geen traan die in Gods fles terecht komt is verspilt..

"Jezus weende" toen Hij het verdriet bij Maria zag, zie Johannes 11:35.
Het is de allerkortste Bijbeltekst maar in die 2 woordjes laat God zien dat Hij mèns werd en in Zijn Zoon midden in onze gebrokenheid kwam staan.

De levende God loopt met je mee, Hij laat je nòòit meer alleen.

Joy and sorrow are this ocean

And in their every ebb and flow
Now the Lord a door has opened
That all Hell could never close
Here I'm tested and made worthy
Tossed about but lifted up
In the reckless raging fury
That they call the Love of God
~ Rich Mullins

Onthoudt: Papa God, houdt evenveel van jou, als van Jezus,
Zijn geliefde Zoon.

Ongelofelijk hè..

 Ik ben van mijn Liefste.

 

ps.: Iedereen een Gelukkig 2013!