Ik ben geen "christen" meer

Oké dan, kleine correctie: Ik nóem mij geen christen meer. En eigenlijk al veel langer niet meer.
Om het met een moderne uitspraak te zeggen; ik kom nu pas uit de kast ermee. Je kunt maar het beste modern zijn tegenwoordig hè. Dan wordt je tenminste begrepen joh.

Het spijt mij beste mensen, ik kan en wil mij niet langer vereenzelvigen met het moderne christendom dat steeds meer de Kerk binnensluipt. Of stormt..
De 'moderne kerk' met haar populaire (plastic) pastor's, doopfeesten, worship festivals, charismatische wonderwerkers, genezingsgoochelaars en good-life goeroes...
Oh oh oh, die dwaze clowns die genezingsdiensten organiseren op hún podia; hoop zó die gasten niet te herkennen in de hemel hè! ;-)

Wij leven in een gemaskerde maatschappij
Al dat elite-toneelspel is dus ook de Kerk binnengedrongen. En niet zo'n klein beetje... Want alles móet strak zijn. Echtheid en daarmee ook eerlijkheid (maskers af), is soms ver en steeds verder te zoeken, zo lijkt het.
Er zit een soort van plastisch chirurg achter het podium en in de coulissen die ervoor moeten zorgen dat er een excellente dienst wordt voorgeschoteld.. Een super worship night! Een gelikte en hopelijk veel gelike-te (livestream) video. Een 'sunday funday'. Yes! Happy!

Kerkje in Groet

Doe mij ajb. de schoonheid en stilte van de Schepping
Een oud klein kerkje in de bergen ofzo. Véél beter. Met een paar mensjes 'maar'. Nee, geen "succesvolle gemeentegroei".
Wat dan wel? MEDE-MENSEN. Die MEE-Leven en MEE-Lijden: COM-Passion.
Ze zijn net als ik in Verwondering. Stil dus. Stil voor Abba Vader.
Niet plastisch of geforceerd 9 x het opwekkings-refrein herhalend, maar zuchtend en zachtjes zingend. Er zijn er ook die slechts neuriën. We zingen een oude hymne, a capella. Met een vreugde-sprongetje in het hart. Écht. Just As I Am.

Nee, ik noem mij geen christen meer. Wat ik dan wél ben? Ik ben een Jezusvolger. Ja dat betekent net als christen ook volgeling van Christus, weet ik. Maar ik ben er zo één die het allemaal niet meer weet. Zo één die struikelend achter Hem aan strompelt, weet je wel.
Met een diep verlangen naar de 1e opname. In een oogwenk, voor altijd bij Hem. Verlost van alle aardse aanvallen. (die ook nog komen gaan, want het wordt nog veel gekker...).

Voor nu: Volmaakt, door geaccepteerde onvolmaaktheid.
Door Genade alleen.

 Maranatha


    ―|-| a n s

Top12 (23) - Rich Mullins songs

1. Hold me Jesus
2. Sometimes by Step
3. Be with You
4. If I Stand
5. Hard to Get
6. The Color Green
7. Here in America
8. The River
9. Peace
10. The Love of God
11. Jesus (hier door Ashley Cleveland)
12. Calling out Your Name

    Klik op de titels voor een youtube video

De één-na-laatste Top12. Vandaag twaalf+ liedjes van de man die ik mijn geestelijk vader noem. Deze lijst had ook een Top 75 kunnen zijn.. Een kleine aanvulling:
Verge of a miracle, Elijah, Creed, Growing Young, First Family, I See You, My Deliverer, Bound to come some trouble, We are not as strong as we think we are, Land of my Sojourn, That where I am,
etc. etc..

Voor mij is er uiteindelijk maar 1 singer/songwriter die me ALTIJD weer weet te raken. Lyrics die anders zijn dan alle lyrics van alle andere christelijke songwriters.. Of met de woorden van Michael W. Smith: "Nobody on this planet wrote songs like Rich did." Zo is het!

Daarbij was hij ook nog eens een begaafd musicus. Hij bespeelde meesterlijk de piano en hammered dulcimer. En daarnaast nog vele andere snaarinstrumenten. Last but not least; Rich was een bijzondere en vooral wijze (Bijbel)leraar.

Snapshot uit Pursuit of a Legacy

Richard Wayne "Rich" Mullins. Inmiddels alweer ruim 18 jaar de tijd voor eeuwigheid ingewisseld, 19 september 1997. Hij werd het meest bekend door zijn lied: Awesome God.

Of werd MWS daar het meest bekend mee? ;-)

Hij schreef misschien wel duizend liedjes maar liet ons er zo'n 100 officieel op albums achter. Ze zijn het meer dan waard om ontdekt te worden. Weer eens iets anders dan die commerciële herhalingen dat de meeste moderne 'worship' is, meen ik.

Klik hier voor een documentaire over Rich Mullins, kort na zijn onverwachte dood gemaakt.
Zie ook dit blogje ter ere van Rich Mullins en Keith Green die op dezelfde datum werden geboren. Hun muziek is Eeuwig..
Zie ook: www.jhvannieuwamerongen.com/2014/10/never-beyond-your-reach

Sometimes I think of Abraham

How one star he saw had been lit for me
He was a stranger in this land
And I am that, no less than he

And on this road to righteousness

Sometimes the climb can be so steep

I may falter in my steps

But never beyond Your reach

Oh God, You are my God!
And I will ever praise You
I will seek You in the morning
And I will learn to walk in Your ways
And step by step You'll lead me
And I will follow You all of my days

Sometimes by Step,
Beaker & Rich Mullins, 1991

Joy and sorrow are this ocean

And in their every ebb and flow

Now the Lord a door has opened

That all hell could never close

Here I'm tested and made worthy

Tossed about but lifted up

In the reckless raging fury

That they call the love of God

The Love of God

Rich Mullins, 1989

   bé God's!

             -|-| a n s

Hij kreeg medelijden

Fragment uit "De Terugkeer van de Verloren Zoon", kruis toegevoegd.
Rembrandt, 1662

Hij kreeg medelijden en rende op zijn zoon af,

viel hem om de hals en kuste hem.

―Lukas 15:20

"When we honestly ask ourselves which person in our lives mean the most to us,
we often find that it is those who, instead of giving advice, solutions, or cures, have chosen rather to share our pain and touch our wounds with a warm and tender hand.
The friend who can be silent with us in a moment of despair or confusion,
who can stay with us in an hour of grief and bereavement, who can tolerate not knowing, not curing, not healing and face with us the reality of our powerlessness, that is a friend who cares."

―Henri Nouwen, 1932-1996

         ~

Ogen dicht

Kan zo vèr rijden als ik wil

mijn hart komt niet

op de plek

waar ik zijn wil.

En kan zo hard rijden als de auto maar halen kan

ik zie evenveel weg vóór me

dan in de spiegels.
~

Want ik voel me thuis, als jij bent

waar ik ben.

Daar waar midden in de nacht ziel en hart elkaar ontmoeten

worden spelregels overbodig.

Wetten van tijd en ruimte tellen niet meer.

Want Gods wet is liefde
en liefde is Gods wet!

~

Alweer een uur dieper in de nacht en

dichter bij de morgen.

Gedachten blijven malen

tot het ochtendgloren aanbreekt.

Bijbelverhalen (ver)vormen mijn gedraai.

Al die rare Bijbelfiguren ook!

Ik hou van ze;

van David, Elia en Simson,

Mozes, Petrus, Andreas en de andere Maria.

Mooie mensen.
~

En ik denk aan de schepping

er is zoveel moois te zien!

Teveel
voor slechts twee ogen..

Ogen dicht

met gesloten ogen zie je soms meer.

Meer dan je kunt waarnemen.

~
Het leven is te kort om alles serieus te nemen.

En te lang om te blijven treuren.

Er zijn eenvoudiger manieren om saai te worden

dan academisch te zijn..

En vrijwel geen triestere manier om vervelend te worden

dan heilig willen zijn..
~

We zijn echt niet zo sterk

dan we denken.
Niet zo wijs, dan we proberen te zijn.
En niet zo vroom
dan we ons voordoen..

~
Weet je?

Aan het eind van iedere dag

en van elke weg

willen we maar één ding weten.

Maar één ding horen:
Is er Iemand, die op mij wacht?

is er ìemand
die van mij houdt?

In de wind

Er is meer dan de maan,

die schijnt in de eenzame nacht. 

Er is meer.

Maar hoe hard ik ook rijd,

jij blijft ver weg.

En hoe ver ik ook ga,

ver weg blijkt steeds weer een vreemde plaats.

Maar misschien,

misschien is liefde meer te vinden,

in datgene wat we loslaten,

dan in wat we krampachtig vast willen houden.

Er is meer dan de zon,
die opkomt in de stille morgen,
Er is meer.

Wilde weg (met jou).

De hele weg.

Met de snelheid van Vrijheid.

Vrijheid die alle oude leugens achterlaat in de wind.

Maar misschien,

misschien zit liefde meer in dat wat we loslaten,

dan in wat we vast wilde houden.

En misschien, ik weet het niet,

maar misschien,
zijn we dichter bij elkaar,

dan we ooit waren

3rd Christmas Day

"What a Friend We Have In Jesus"

Vandaag de eerste aflevering in de serie "Hymnen", waarna er hopelijk nog veel zullen volgen. Want de (oude) hymnen, ze hebben een plek in mijn hart. En er zijn er zó veel. De meeste zijn 100 jaar en ouder. Parels van liederen, door zowel inhoud als melodie.

Serie-Hymnen #1

What a Friend we have in Jesus - 1855

Woorden: Joseph M. Scriven, 1819 - 1886
Muziek: Charles C. Converse, 1832 - 1918

"Wie veel vrienden heeft, raakt snel geruïneerd,

een echte vriend is meer waard dan een broer."

―Spreuken 18:24

Een bekend lied. Maar de bijzondere geschiedenis achter dit lied is wellicht minder bekend:

Deze hymne is geschreven door de Ier Joseph M. Scriven (1819-1886) in 1855. Joseph werd geboren in Dublin, uit welgestelde ouders. Hij studeerde af aan het Trinity College in Dublin. Zijn ouders behoorden tot de zogenaamde Plymouth Brethren.

Op 25-jarige leeftijd kreeg Joseph het idee om te emigreren naar Canada, mede omdat hij zich niet helemaal kon verenigingen met de invloeden van het religieuze denken van zijn ouders. (Hm, kan ik me wat betreft de Brethren wel ìets bij voorstellen).

De andere reden dat de jonge Joseph zijn familie en geboorteland wilde verlaten was een tragische gebeurtenis in zijn nog prille leven:

De verloofde en jeugdliefde van Joseph viel van haar paard nadat deze plotseling stopte. Ze viel onfortuinlijk een riviertje in en zwemmen konden de meeste mensen toen nog niet..

Kort nadat ze was verdronken vond Joseph haar aan de waterkant en keek in de levenloze ogen van het meisje waar hij de volgende dag mee zou trouwen. De wereld verdween onder hem vandaan. Hij was radeloos.

Overal waar hij ging en keek in dit prachtige land, steeds weer werd hij herinnert aan de mooiste dag van zijn leven, die nooit kwam..

Vanaf die dag veranderde het leven van Scriven radicaal.

Hij verliet Ierland en emigreerde naar Canada. Joseph ging wonen in Port Hope (wat een mooie naam!) aan het meer van Ontario, waar hij ook de rest van zijn leven bleef.

Hij begon De Bergrede van Jezus letterlijk te nemen én te leven. Vanaf dat moment was het zijn grootse verlangen om de hulpbehoevenden te helpen en op die manier Gods liefde te laten zien.

40 Jaar lang zette hij zich geheel en al in voor de armen en wezen. Voor hen die er behoefte aan hadden zaagde hij hout in stukken. Op een dag zag een man Scriven met zijn houtzaag door de straten van Port Hope wandelen en vroeg aan de omstanders: "Wie is die man, ik zou graag hebben dat hij bij mijn komt werken." Men zei deze man dat Joseph niet beschikbaar was; "hij zaagt enkel voor de zieken en arme weduwen." Hij hielp hen zonder geld, zonder prijs. In Port Hope werd Scriven bekend als "de barmhartige Samaritaan".

Hij verdiende een beetje geld met lesgeven en deelde zijn schamele bezittingen met hen die nog minder hadden. Gaf kleren weg die hij droeg. Alles wat je doet voor de minste van mijn broeders, heb je voor Mij gedaan ..

Zijn hulp kwam uit een goed hart. Een hart geheiligd door lijden en Gods genade.

Op een dag werd hij verliefd op een vrouw met de naam Eliza Catherine.

In het voorjaar van 1854 zouden ze gaan trouwen. Enkele weken voor hun huwelijksdag sloeg het noodlot opnieuw toe in Scriven's leven: Joseph's verloofde kreeg tuberculose, en stierf ...

Opnieuw werd zijn hart gebroken en opnieuw vond hij zijn kracht in de God die tevens zijn meest dierbare Vriend was. Het jaar erop vernam Joseph dat zijn moeder ziek was. Ter bemoediging schreef hij voor haar een gedicht en verstuurde die naar Ierland waar zijn moeder nog steeds woonde. De woorden in dit gedicht omschreven zijn buitengewone Vriendschap met de God die hem vreugde en kracht gaf. Midden in het grootst denkbare verdriet ...

What a Friend we have in Jesus,
all our sins and griefs to bear!
What a privilege to carry
everything to God in prayer!
O what peace we often forfeit,
O what needless pain we bear,
All because we do not carry
everything to God in prayer.
∞

Have we trials and temptations?
Is there trouble anywhere?
We should never be discouraged;
take it to the Lord in prayer.
Can we find a friend so faithful
who will all our sorrows share?
Jesus knows our every weakness;
take it to the Lord in prayer.

Deze tijdloze woorden werden in Ierland in eerste instantie anoniem gepubliceerd, door een vriend van Joseph’s moeder.

Toen Scriven zelf ziek werd kreeg hij bezoek van een buurman. Zijn oog viel op een frommelig papiertje. Op dit stukje papier stond het gedicht voor zijn moeder gekrabbeld. Het gedichtje dat later wereldberoemd zou worden.

10 Jaar nadat hij dit gedicht aan zijn moeder schreef, zou Scriven aan deze buurman vertellen dat het zìjn woorden waren, "én die van de Heer, we hebben het samen geschreven", zo zei hij.

Het is nooit Joseph's bedoeling geweest dat de dierbare woorden die hij aan zijn zieke moeder schreef ooit gepubliceerd zouden worden.

Joseph Scriven was inmiddels 66 jaar en werd zieker en zwakker. Toen hij op de middag van 10 Oktober 1896 in verwarde toestand naar het Lake Rice strompelde, niet ver van zijn huisje, verdronk hij. Net als zijn eerste verloofde ..

Volgens veel missionarissen is What a Friend we have in Jesus één van de eerste liederen die pas bekeerden aangeleerd wordt.

Iets buiten het stadje Port Hope staat het graf van deze nederige en móedige man.

Klik hier voor een fotoserie van leef- en begraafplaats van Joseph Scriven.

Dit aangrijpend stukje geschiedenis eindig ik met het ontroerende feit dat Scriven begraven ligt tegenover zijn geliefde Eliza. De gedachte is ze bij de Opstanding op de jongste Dag, elkaar direct in de ogen kunnen kijken .......

Uiteraard kennen wij in Nederland dit lied als Welk een Vriend is onze Jezus. (JdH 150).

Vandaag de dag behoord What a Friend we have in Jesus nog steeds tot één van de meest geliefde hymnen.

Ons Hart

Ons hart: De spier die ons bloed door het lichaam pompt. Ons hart is van Levensbelang.

In ons hart kan iets groeien en in ons hart kan iets sterven.

Het is de plek waar onze emoties opborrelen. Emoties van liefde of emoties van haat. Vreemd, maar beide hebben dezelfde oorsprong..
Ons hart is niet alleen een plaats van emoties en het hart weerspiegelt niet alleen ons karakter.

Er is veel meer aan de hand met ons hart. Iets unieks:

Als we met David meebidden dan kunnen we God bijvoorbeeld vragen: "Schep mij een rein hart, o God, en vernieuw in mijn binnenste een vaste geest". ~Psalm 51:12.

Ons hart kan ook Gods schrijfblok zijn .. God zei tegen Israël: "Ik zal mijn wet in hun binnenste leggen en die in hun hart schrijven." -Jeremia 31:33.

De profeet Jeremia zei ook: "Niets is zo onbetrouwbaar als het hart, onverbeterlijk is het, wie zal het kennen? Ik, de HEER, ben het die het hart doorgrondt." -Jeremia 17:9,10a.

"Het hart heeft redenen waar het verstand niet bij kan." ~Blaise Pascal.

Ons hart staat symbool voor ons diepste zijn, voor onze persoonlijkheid.
Hij is de kern van ons hele wezen.

Iemand kan jou pas leren kennen als hij of zij weet wat er in je hart leeft.

De ander kan pas ècht van je gaan houden als je je hart aan die persoon geeft. Wanneer de ander niet weet wat er in je hart leeft, is liefde bijna onmogelijk.

Je hart kan dus niet gesloten blijven. Kennelijk zit er een deur in ons hart. Met een slot. En alleen jij hebt daar de sleutel van..

Een kindergospelliedje gaat zo: "Is je deur nog op slot? Van je krr, krr, krr, Doe 'm open voor God, Want de Heer wil bij je wonen, En dan ben je nooit alleen." Wie kent 'em niet? ;-) 

 
Dìe deur, is je hart ..
Jezus zegt: "Zie, Ik sta aan de deur en Ik klop". ~Opb. 3:20.

"Purity of heart is to will one thing." ~Søren Kierkegaard

Jezus zei ook: "Gelukkig wie zuiver van hart zijn, want zij zullen God zien." ~Matteüs 5:8.

Net als de buitenkant van ons lichaam, kan ook de binnenkant vies worden. Onze slechte of verkeerde gedachten, maken ons hart "onrein". Ons hart moet zuiver zijn om in contact met God te staan. Zonden maakt scheiding tussen jou en je Maker.

"The best and most beautiful things in the world cannot be seen or even touched - they must be felt with the heart." ~Helen Keller

Wanneer iets ons intens ontroert, worden we geraakt in ons hart.
Positieve opwinding doet ons hart bonzen. Soms zelfs hoorbaar..
Negatieve opwinding is slecht voor ons hartje.
Als we blij zijn hebben we een blìj hart: "Blij, blij, mijn hartje is zo blij." ;-)

"There is no charm equal to tenderness of heart." ~Jane Austen.

Afscheid nemen van iets speciaals of een dierbaar persoon, doen we met pijn in ons hart.

Wanneer we onrechtvaardig behandeld worden, kan dat pijn in ons hart doen.
Als we gekwetst worden, worden we in ons hárt gekwetst.

Ons hart kan scheuren, rafelen en zelfs breken: Beschadigingen die alleen God de Vader kan repareren.

"Ik zal jullie een nieuw hart en een nieuwe geest geven,
Ik zal je versteende hart uit je lichaam halen en je er een levend hart voor in de plaats geven." ~Ezechiël 26:36.

".. zou God dit niet hebben ontdekt? Hij kent de geheimen van ons hart." ~Psalm 44:22

"Elke weg van een mens is recht in zijn ogen,

maar de HEER beproeft de harten." ~Spreuken 21:2

"..gij hebt dan nu wel droefheid, maar Ik zal u wederzien en uw hart zal zich verblijden en niemand ontneemt u uw blijdschap.." ~Johannes 16:22

Het woord HART komen we veel tegen in de Bijbel. Niet iedere vertaling heeft het evenveel gebruikt, maar gemiddeld is het 800 tot 900 keer.

"There is a road from the eye to heart that does not go through the intellect."

~G.K. Chesterton

Je hart vertelt je dat je blij bent. Of dat verdrietig bent. Ons hart is de spiegel van onze gemoedstoestand. 

Maar wàt je karakter of hoe je gemoedstoestand ook is: God wil maar één ding: Je hart.

God wil hèèl je hart. Hij wil je hart Helen. Hij wil er zelfs wonen.

Van je hart geen moordkuil maken is prima. Maar van je hart een Woning maken is nog beter !

Een plaats waar Jezus wonen kan. Want dat is wat Hij verlangt.

Zet de deur van je hart maar open. Voor Hem die jou Gemaakt heeft.

Voor Hem die jou je leven gaf..

Op het moment dat je dit leest, pompt je hart nog steeds je bloed door je lichaam. Sta er eens bij stil, hoe wonderlijk het is dat je kunt ademen. Dat je zien kunt. Horen en praten. Bewonderen en liefhebben. Schrijven en lezen, en nog zoveel meer.

Dat je leeft, is niet vanzelfsprekend. En ook niet zomaar ..

Verspil je leven dus niet.

Vreugde en zorgen zijn de golven van dit leven. Ze komen en gaan, zoals eb en vloed.

In de zee van het leven wordt je getest: In deze wilde oceaan die God over je heen stort, wordt je leven van Waarde.

Je aardse leventje, bepaalt je eeuwige bestemming ..

Het leven is lang niet altijd makkelijk.. Maar God is Goed. God is Liefde  ♥

 Geef je hart maar aan Hem.

Twee Inspirerende filmpjes . .

Deze twee filmpjes raakte mij ..

I
Mensen vragen haar, Lacey Buchanan, waarom zij haar baby niet aborteerde...
Gewoon, omdat hij, deze Christian, "de liefde van haar leven" is.

Een geweldige boodschap van moederliefde en Gods Vaderliefde!

Voor bekijken YouTube, klik HIER

II

Ian & Larissa ontmoetten elkaar in 2005 op school. Ze gingen met elkaar daten. Ian werkte toen regelmatig voor z'n vader. Onderweg naar z'n werk kreeg hij een ongeluk. Hij kreeg een hersenbeschadiging en was niet meer in staat om te communiceren met zijn vriendin Larissa. Ondanks het ongeluk bleef zij hem trouw. Larissa: "Het was gek. Hij kon niet praten en eten. We zagen er gek uit wanneer we daten. Ik praatte maar gewoon tegen hem."

Voor het ongeluk wilde Ian al trouwen met zijn vriendin. Larissa: "Toen hij niet meer kon praten, wist ik dat hij door wilde gaan met onze relatie en wilde trouwen. We zagen andere mensen om ons heen trouwen en hoopte dat wij ook zouden gaan trouwen. We besloten dat we niet zouden trouwen als Ian niet kon communiceren met me. Als hij dat wel kon, dan zouden we gaan trouwen." Uiteindelijk leerde hij praten. Nog voordat ze zich verloofden, stierf de vader van Ian.

Het huwelijk van Larissa en Ian zou heel anders worden dan andere huwelijken. Larissa: "Ian kan niet voor me werken of eten koken. Hij kan me wel geestelijk leiden. Ian gaat altijd terug naar wie God is en helpt me met m'n emoties. Dat geestelijk leiden is het meest belangrijk."

Op hun huwelijksdag van Ian & Larissa klonken de woorden van John Piper: 'Het huwelijk gaat niet om het economisch goed hebben. Het gaat om het laten zien van de liefde tussen God en Zijn kerk. Christus kennen is belangrijker dan een bestaan opbouwen. Christus koesteren is belangrijker dan het baren van kinderen. Het huwelijk is misschien kort, het mag mooie dagen hebben, of dagen met bewolking. Maar als we van ons huwelijk maken wat God er mee bedoeld heeft, dan zullen problemen of verdriet geen obstakel vormen, maar een middel zijn om te slagen.'

Ian over God: "Weet je, Hij is te gek."

Voor bekijken YouTube, klik HIER

Jongetje

Dromerig kijk ik vanaf de bedrand naar buiten.

Ik zie een klein fietsje staan. Een héél klein fietsje..

Mijn gedachten flitsen opeens naar 30 jaar eerder. Maar ik blijf geconcentreerd kijken naar het heden. Naar dat eenzame fietsje daar op het wandelpad.

Slechts luttele seconden later, zie ik een jochie lopen. Blond haar. Van plan om op zijn fietsje te stappen.

Plotseling ziet hij een vogeltje fladderen, en nog één. Het fietsje blijft nog even staan.
Hij kijkt aandachtig naar de vogels die een voorjaarsdans maken om zìjn fiets.

De vogeltjes zien het jochie niet. Alleen elkaar nog.

Het jongetje ziet niets meer, alleen nog de dansende vogeltjes .. overrompeld door het lente-liefdesspel van deze twee koolmezen.

Het is vast de eerste keer dat hij dit ziet.

Mijn staren veranderd langzaam in heimwee. Ik denk aan een ander jongetje.

Ook blond. Hoogblond.

Niet klein meer, maar waarschijnlijk nóg groter. Nooit echt klein geweest eigenlijk. 

En ik herinner me hoe hij met eenzelfde gefascineerde blik kon kijken naar een pissebed of torretje. Naar vlinders en vissen. Sprinkhanen en krekels. Naar eigenlijk alles wat beweegt en kronkelt. Naar alles wat pootjes heeft, vleugeltjes of vinnen.

Úren zat hij in de tuin. Of tegen een steil stukje Alpenweide.

Te staren naar een dikke oorworm of grote sprinkhaan die hij zelf gevangen had.

Of zich te concentreren op een nieuwe vangst voor in zijn insectendoosje.

Ondertussen.. staar ik nog steeds door het raam.
De toekomst inkijken kan niemand, maar door dit venster zie ik zowel heden als verleden ...
In één frame gevangen.

't Leuke ventje stapt eindelijk op zijn fietsje.

Het andere jongetje.. ik mìs 'em! Want dat jongetje,

  hij is mijn grote held ...