27 juli 2018

Vergeef mij


Een half uur
Een half uur staarde ik naar een beeld van U
Geschilderd, eigenhandig
Met een hand en vingers die nog redelijk stevig en subtiel
Een penseel konden vasthouden


Plotseling zie ik opnieuw Ùw lijden
Uw gebogen hoofd
Uw terneergeslagen ogen
Veracht tot op het bot
Gehoorzaam tot aan de eenzame dood
Een gruwelijke kruisdood

Enigszins verlegen raak ik Uw gezicht aan met mijn hand
Langzaam glijden mijn pijnlijke vingers over Uw stukgeslagen wang
Heer, niet de Romeinen,
en niet de Joden
Nee, ìk heb U gedood
Gekruisigd met mijn zonden..


Vergeef mij
Vergeef mij dat ik medeschuldig ben
Koning der koningen;
Kruisig onze zonden, met Uw bloed,
Elke dag opnieuw

Amen


-|-|ans

29 mei 2018

De Maker van kleine teentjes en grote neuzen


Het is inmiddels diep in de nacht. Eigenlijk vroeg in de morgen. De vogels hebben inmiddels hun fluitconcert bijna afgerond.
En ik? Ik heb nog steeds geen oog dicht gedaan.. Nou ja, wel braaf toegesloten hoor, maar mijn hersenen denken kennelijk dat ik dat enkel voor de lol doe. Ze maken geen microgram melatonine aan. Pipo Pijn wint weer eens van mijn slaap.
Ik mijmer nog even over de dag van gisteren en bedenk me dat vandaag morgen weer gisteren zal zijn.
Hans, 's nachts moet je slapen, jongen.
Maar ja...

Er zìjn van die dagen.
Dagen dat je van verschillende kanten liefdevol advies en goedbedoelde tips krijgt.
Van mensen dus. Van lieve mensen doorgaans.
Van andere mensen. Die andere dingen hebben meegemaakt.
Soms hebben ze geen idee wat ze zeggen eigenlijk, zo lijkt het. Soms zijn er mensen die zelfs een goed advies hebben, maar je blijft niet minder verward achter..


"Jongen, volg gewoon je hart."
Hmm, klinkt goed. Maarre, waar gaat mijn hart naar uit?

"Volg je neus", zeggen anderen.
Maar iedere keer als ik mijn hoofd draai, veranderd de richting van mijn grote neus mee.
Moet ik linksaf of rechtdoor? Of toch rechtsaf?

"Volg je dierlijk instinct."
Ha, als ik mijn instinct zou volgen, ga ik vast nog meer stinken.

"Jongen, volg je dromen."
Maar in mijn dromen ben ik ver van huis..
Ze zijn meestal te wazig om over verder te dagdromen.

Maar de Maker van kleine teentjes en grote neuzen,
de Vader van harten,
Hìj is Degene die ik boven alles op aarde verkies.
"Wie buiten u heb ik in de hemel?
Naast u wens ik geen ander op aarde." ~Psalm 73:25.

Ik hoor de stemmen van honderd dromen.
Echo's van duizend dromers.
Er wordt weer eens genezing over me uitgesproken.
Ook al goed bedoeld natuurlijk, maar ik ben de tel kwijt geraakt ..
Honderden adviezen.
Over hoe de moderne mens nòg meer "voor zichzelf moet kiezen".
Jongen, meisje, volg je hart.

Maar de Maker van kleine teentjes en grote neuzen,
de Gever van dromen,
de Boetseerder van billetjes en oorlelletjes,
de Vader van harten,
Hèm wil ik volgen,
en straks voor eeuwig bij Hem zijn.


    |-|ans   re-edited mei 2012

geïnspireerd op het lied Maker of Noses van Rich Mullins


23 mei 2018

Stilte schenkt innerlijke Rust


Na mijn vorige blog over Rome en de paus een vervolgje op het Rooms katholicisme. Namelijk hun schitterende, soms sobere maar ook rijke kathedralen. En toch, ik houd ervan. Niet die kathedralen vol goud en beelden welke je vaak aantreft in Italië, Oostenrijk en Duitsland. Ik ben meer liefhebber van de sobere uitvoeringen. Een gemiddelde katholieke kerk, in Frankrijk bijvoorbeeld.

De rust die deze interieuren uitstralen. De stilte. De lichtinval door de vaak eeuwenoude glas-in-lood ramen. De geur. Het beeld van de lijdende Christus, die je niet kan ontgaan!

Ja, ik hou van deze Stilte.
Het geeft mij zó veel meer (innerlijke) rust dan de Evangelische zalen vol mensen, die gaarne worship-liedjes zingen. Met de handjes in de lucht, zeg maar.. Op zondag dan. Want doordeweeks worden de zalen meestal voor iets anders gebruikt. Verhuurd dikwijls, wat begrijpelijk en logisch is daar de kosten gedekt moeten worden van het kolossale gebouw of dat kleinere zaaltje waarvan maandelijks de huur moet worden opgebracht.

Auxerre, Frankrijk

Er zijn dus zeker zaken waar ik als Protestant de Roomsen in benijd: Hun kunstige kathedralen. Waar je je zo heerlijk even kunt terug trekken. Ik houd ervan. U?
Want de meesten zijn áltijd open. Daar wij onze (protestantse/evangelische) "godshuizen" doordeweeks meestal dicht hebben 'voor publiek'. Welk één aanfluiting... De synagoge, de Tempel, waren die ook niet elke dag open? Waar is het hierin misgegaan in de Reformatorische (waar al het Evangelische uit voortvloeit), geschiedenis?

Een uitspraak welke mij welgevallig is, van iemand die óók graag en liever een (katholieke) stille kerk bezoekt om God te ontmoeten:

"Hoe meer ik Hem ken, hoe minder ik van Hem begrijp,
en hoe meer ik in Hem geloof."
~Matthijn Buwalda

En als er dan toch geen kerkje in de buurt is, doe mij dan gewoon groene kathedralen! De Schepping zelf. Dáár kom je pas thuis.. 






Varengeville-sur-Mer, Normandië

Killarney, Ierland

Zwarte Woud, Duitsland

Leuk, Zwitserland

Comomeer, Italië

 Auxerre, Frankrijk

Rouen, Frankrijk

 Dieppe, Frankrijk

Köln, Duitsland

Menaggio, Italië

Tremezzo, Italië

Freiburg, Duitsland

Münster, Duitsland

 Dortmund, Duitsland



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...